Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

#greekrevolution για να εξηγούμαστε.

Για να εξηγούμαστε το λοιπόν. Θεωρώ αναγκαία την αλλαγή της πολιτικής κατάστασης στη χώρα. Ναι, τα κόμματα έχουν πάψει να εκφράζουν με τη λογική τους τη γενιά μου. Κυρίως όταν οι πολιτικοί λένε ψέμματα για να αποσπάσουν την ψήφο 25-30άρηδων ανέργων, με πτυχίο (όχι ότι αυτό λέει κάτι), μεταπτυχιακά, ένα κάρο ξένες γλώσσες και τα λοιπά. Θα μου πεις, κοπελιά εσύ αποφασίζεις. Είμαι λοιπόν αισιόδοξος άνθρωπος, πίστευα ότι κάτι θα γινότανε, ότι θα υπήρχε πολιτική βούληση να ξεφύγουμε από τις λογικές και τα λάθη της δεκαετίας του '80. Αυτό δεν έγινε. Γιατί; Γιατί ο Παπανδρέου κομματικά παραμένει δέσμιος των συνδικαλιστών, αυτού του κομματικού στρατού ο οποίος έχει λόγο σε όλα. Και τους κατάλληλους ανθρώπους να έχεις και να τους δώσεις χαρτοφυλάκιο, αν οι σύμβουλοι αυτών είναι κομματικοί συνδικαλιστές, το έχεις χάσει το παιχνίδι. Έτσι και έγινε. Τα είδα από μέσα πως δουλεύουν τα πράγματα και από εδώ και πέρα θα προσπαθήσω να μην ανακατευτώ παραπάνω.

Πρέπει λοιπόν να πέσουν οι μάσκες, οι ταμπέλες και τα δεξιά αριστερά. Πρέπει να καταλάβουμε τι χρειαζόμαστε. Να καταλάβουμε λοιπόν τι χρειαζόμαστε και να το ζητήσουμε πολύ συγκεκριμένα. Αλλιώς η πολιτική κατάσταση και τα ΜΜΕ που διαμορφώνουν το κλίμα και σε μεγάλο βαθμό και την ίδια την πολιτική κατάσταση, όχι απλά θα καβαλήσουν την οποιαδήποτε προσπάθεια, αλλά θα πλασάρουν και τη δική τους λύση η οποία θα είναι κατά πάσα πιθανότητα χειρότερη από αυτό που ζούμε σήμερα.

Αυτό φυσικά και δεν πάει να πει ότι δεν πρέπει να γίνει μια προσπάθεια. Θεωρώ όμως απαραίτητο να ξέρουμε τι ζητάμε και πως. Η επανάσταση στην πλατεία σε μια χώρα με τέτοια εσωτερικά προβλήματα χωρίς να ξέρει κανείς τι ζητά και πως το ζητά θα οδηγήσει σε πόλωση, φάγωμα, 2 εβδομάδες μόλις μετά την τελευταία κρίση που ξέσπασε στο κέντρο της Αθήνας με αφορμή το μεταναστευτικό και τις πορείες. Υπάρχει κίνδυνος να πλασαριστεί όλο αυτό σαν κάτι που δεν είναι, να εμφανιστεί ο οποιοσδήποτε στην πρώτη μαζικοποίηση, να το πλασάρει αλλιώς κι άντε μετά να πείσεις τα δελτία των 8 ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. 

Επανάσταση χωρίς υπόβαθρο λοιπόν δεν γίνεται. Κι ίσως στα μάτια μου η επανάσταση μπορεί να είναι και κάτι πιο απλό και χειροπιαστό. Ένας στοίχος του Σεφέρη σε ένα Δημοτικό σχολείο στη Φωκίωνος Νέγρη, σε ένα σχολείο με παραπάνω από τα μισά παιδιά μεταναστόπουλα. Όπως κάναμε με τους G30 και την Έλιξ την Πέμπτη. Επανάσταση στα μάτια μου είναι να αρχίσεις ίσως πρώτα να προσφέρεις κάτι. Με γεμίζει πιο πολύ να δώσω σε ένα παιδί 10 χρονών παραπάνω ευκαιρία, από το να μιμηθείς ξερά τους Ισπανούς. Δεν είναι όλοι οι χώροι ίδιοι. Και δεν δουλεύουν όλες οι λύσεις παντού. Η αντεπίθεση με παιδεία, στα μάτια μου λοιπόν μοιάζει πιο ουσιαστική. Αυτό γιατί αύριο, στο Πανεπιστήμιο θα αντικρύσω τεράστιες εκτυπώσεις Α0 με γραφήματα, την λέξη "Αυτοδυναμία", πολλές κομματικές αφίσες και από κάτω τους φοιτητές, την ελπίδα της χώρας να ορθοποδήσει, να κρεμάνε μόνοι τους στο στήθος τους ταμπέλες και να χαίρονται με το ότι κατέκτησαν το βόλεμα. Μπήκα στο χορό, χόρεψα και τα ξέρω. Επιλέγω να κλείσω αυτή τη μουσική όμως , όχι απλώς να βγω απ' το χορό. Απλά πράγματα.

Μακάρι αυτοί που μαζεύονται κάτω να μπορούν να καταλάβουν τι πραγματικά συμβαίνει και να μην παίξουν το παιχνίδι κανενός. Μακάρι να καταλάβουν όμως ότι στη χώρα πρέπει να σταματήσουμε να εφαρμόζουμε τακτικές - λύσεις copy - paste. 

Αυτό. Τίποτε άλλο.

3 σχόλια:

  1. Με λιγη ακομα απελπισια και κοροιδια,κλεψιμο και αρπαχτες ,θα φτασει σιγουρα συντομα η ωρα που οι ελληνες θα εχουν βιωσει οσα χρειαζεται για να πιστεψουν επιτελους στον εαυτο τους και να μην περιμενουν αλλο λυσεις απο τους πολιτικους.Οσο για το σχολιο περι παπανδρεου ,πιστευω οτι δεν του φταιει το κομματικο κρατος,αυτος ειναι απο τους δημιουργους και παιζει παιχνιδια βασισμενος σε αλλες δυναμεις και οχι το κομα η τον λαο του.Ηρθε κατ αναθεση για να μας βαλει οπου μας ηθελαν,ηρθε με ψεμα ,για τι ειχε διατεταγμενη υπηρεσια να εκτελεσει.Ας αφησουμε λοιπον τις δικαιολογιες ,κρεμαλα η ελικοπτερο για ολους τους και πρωτα απο ολους στους αρχηγους τους και οσους συνεργαστηκαν με τα λαμογια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μοιάζει με copy-paste, αλλά δεν είναι, είναι κάτι πολύ βαθύτερο.

    Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο, άρα και η αντίδραση σ' αυτό δεν μπορεί να είναι αλλιώτικη.

    Το κράτος δεν αλλάζει, μόνο βουλιάζει. Ο πάτος είναι προ των πυλών και η αναδιαμόρφωση του σκηνικού θα γίνει, είτε το θέλουμε είτε όχι. Αν κινηθούμε, θα έχουμε λόγο στο νέο σκηνικό. Αν όχι, θα πέσουμε θύματα της «αναδιάρθρωσης», απλά νούμερα εξαθλιωμένων που θ' αλληλοσπαράσσονται για μια θέση στον κάδο σκουπιδιών, με τηρητές της τάξης ροπαλοφόρους ακροδεξιούς πλάι πλάι στα ένοπλα τάγματα ασφαλείας της αναδιαρθρωμένης δημοκρατίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχεις δίκιο ρε συ Πότμο, αλλά φοβάμαι την βίαια εξέλιξη της κατάστασης, ακριβώς γιατί στο κέντρο της Αθήνας συμβαίνει αυτό που συμβαίνει. Και δεν το θέλω καθόλου. Βλέπω ότι μπορεί να αιματοκυλιστή η κατάσταση προβοκατόρικα και επίτηδες, γιατί δεν δίστασαν να το κάνουν και σε μικρότερες πορείες κτλ. Κι αν γίνει αυτό τότε η κατάσταση θα γίνει βίαιη κι από τις δυο μεριές και τότε η διεκδίκηση θα πάει περίπατο. Πρέπει να εξασφαλιστεί αυτό, γιατί βία στον πάτο, ότι χειρότερο... Θα σου φορέσουν μετά κι ότι θέλουν αυτοί και έξω απ' την πόρτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή