Η Amina σαν χώρα

Δανείζομαι τα δικά της λόγια.

"Internet service in Egypt is completely blocked after hours of shutting down SMS and BBM service. An entire nation is being isolated, Egypt is officially a blackhole. Please spread, Egyptians living abroad and people who care have to tell the world what's happening in Egypt. Egyptian people are in grave danger." 

Αυτό μας postαρε σήμερα το πρωϊ. Την Amina τη γνώρισα το 1996 στη Σουηδία στο Summervillage της CISV . Όταν λοιπόν γράφουν άνθρωποι που ξέρω για το πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα στη χώρα τους, όταν ο λαός τους κολυμπά προς την ελευθερία, έχουμε όλοι υποχρέωση να κάνουμε τη φωνή τους να ακουστεί.

Η κατάσταση ή θα λήξει με την πτώση του καθεστώτος (ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας) Mubarak, ή θα πνιγεί στο αίμα. Η βια είναι απίστευτη, η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο και πλέον και πολίτες και αστυνομία είναι βίαιοι. Στη σημερινή διαδήλωση  μετά την προσευχή ήταν αναμενόμενο ότι θα υπήρχε πολύς κόσμος παρά τις προσπάθειες να κοπεί κάθε επικοινωνία ηλεκτρονική και μη, αλλά και μεγάλη βια και ένταση. Υπάρχουν πλέον ελεύθεροι σκοπευτές, οι εκεί ασφαλίτες χτυπούν δημοσιογράφους, η χρήση χημικών είναι πάρα πολύ μεγάλη. Επικρατεί το απόλυτο χάος.

Τη σκέφτομαι και στα μάτια της σκέφτομαι όλη την Αίγυπτο. Και την Foufa σκέφτομαι που έχει και 2 μικρά παιδιά. Θέλω το καλύτερο για εκείνες και για όλο τον κόσμο που είναι στο δρόμο έτοιμος να δώσει το αίμα του για να αλλάξει  τη ζωή του, τη μοίρα του.

The revolution will not be televised, damn right,

The revolution will be posted and tweeted...

3

3 μήνες ψυχούλα μου. Δεν το χωράει το μυαλό μου.

3 μήνες. Αδυνατώ να το αποδεχτώ. Δεν γίνεται. Δεν θέλω να γίνεται. Κι όμως έτσι είναι. Όπου υπάρχει η ψυχή σου, και η σκόνη σου, μέσα μου, μέσα μας, παντού, να ξέρεις δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ. 

 Σ' αγαπώ πολύ.

Καλημέρα.

Κύριε Καθηγητά, νομιμοποιήστε με!

Είμαστε φοβεροί, είχαμε δεν είχαμε στρέψαμε επάνω μας τα βλέμματα. Είμαστε το αρχαιότερο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Μεσογείου μας είπανε τότε όταν μπήκαμε (τα ίδια και στην ορκομωσία, μόνο που κάποιοι μας είπαν ότι βρήκαμε και τον έρωτα της ζωής μας). Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ένα Πανεπιστήμιο με τεράστια ιστορία στην εκπαίδευση στην Ελλάδα και μεγάλη κοινωνική προσφορά. Όποιος πει ότι δεν είναι αλήθεια ψεύδεται.

Αλήθεια είναι όμως ότι αρκετές φορές στα χρόνια σπουδών μου στο Πανεπιστημιακό αυτό Ίδρυμα ντράπηκα που ήμουν κομμάτι του. Όταν έβγαινε η ιδιοτέλεια,η σαπίλα, το καραγκιοζιλίκι και το κομματικό κράτος στην επιφάνεια, ήθελα να σπουδάζω Ζαμπονοκοπτική στο ΤΕΙ Λακογαμήστρας. Όταν κλείναμε τα μάτια μας ως Πανεπιστημιακή Κοινότητα, όταν γίνονταν στραβά μάτια μπροστά σε 5 χούφτες σκονάκια στο αμφιθέατρο, όταν την έβγαζαν λάδι φοιτητές παρατάξεων λόγω παντός είδους εκλογών. Κι εγώ μπλέχτηκα με τα συνδικαλιστικά στο Πανεπιστήμιο, κι έδωσα το τελευταίο μου μάθημα 13 φορές, τι να κάνουμε, αλλά κοιμάμαι το βράδυ. Αν δεν χαζεύω στο internet φυσικά. Κι έφτασα στο σημείο να πω ότι ο κομματικοποιημένος συνδικαλισμός στο Πανεπιστήμιο είναι τεράστιο λάθος, τελικά εκεί καταλήγω, πελατειακές σχέσεις με ΔΕΠ δεν θέλω να έχω. Για να μπορώ να έχω άποψη κι όλας και να μην λέω τρίχες στον κόσμο. Μεγάλο λάθος λοιπόν τα κιλά χρωματιστές αφίσες όταν στο κάτω κάτω δεν υπάρχει Φοιτητικός Σύλλογος. Έλος, θάνατος και βούρκος. Κουκιά, ψηφαλάκια, καλοπουλημένα χωρίς να φτάνουμε πουθενά. Ή να φτάνουμε σε αδιέξοδο. 

4 υπογραφές. Τίνος εισ' εσύ; (πηγή: http://hungerstrike300.espivblogs.net)

4 υπογραφές χωρίς ονοματεπώνυμα, με ονόματα παρατάξεων, κομματική δηλαδή ταυτότητα, αποφασίζουν για όλη τη Σχολή, για τους πολλούς που απέχουν και δεν νοιάζονται και για τους άλλους που εκπροσωπούνται από ανθρώπους χωρίς όνομα, υπογραφή με παράταξη από πάνω. Αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ. Μεγάλη επιτυχία. Ποιος υπογράφει; Όλη η παράταξη; Όχι. Αλλά αυτός δεν φαίνεται και πουθενά.

Εντάξει, το κείμενο το διαβάσαμε όλοι αυτές τις μέρες και δεν θα το σχολιάσω. Δεν συμφωνώ καθόλου, τα είπαμε και σε προηγούμενο post. Αλλά δεν εξετάζω αυτό. 

Νιώθω ότι η όλη ιστορία είναι άριστα μεθοδευμένη. Τα ακούσαμε και στις ειδήσεις. Ναι, υπάρχει πρόβλημα. Αλλά ποιος πλήρωσε εισιτήρια, οργάνωσε και θεώρησε την Νομική καλή ιδέα, πρέπει να μας πει τι θέλει να πετύχει. Πιστεύω ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν ούτε όρεξη να δουν τα αμφιθέατρα στη Σόλωνος, ούτε γνώση των πραγμάτων και πόσο μάλλον στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο. Το θέμα δεν είναι πως, το θέμα είναι ποιος πήρε την απόφαση και γιατί τώρα. Πάντως μια χαρά τα κατάφερε. Αυτοί οι φουκαράδες (δεν εξετάζω εθνικότητες, χαρτιά, αν είναι εργάτες και τέτοια), δεν είχαν οι ίδιοι στόχο τέτοιο. Ούτε είχαν φανταστεί τις διαστάσεις που θα έπαιρνε αυτή η ιστορία. Και σίγουρα δεν ξέρουν τον Πρύτανη από κοντά.

Μάλιστα. Το θέμα είναι γιατί τώρα. Κανείς νομίζω δεν μπορεί να αμφισβητήσει την μη ύπαρξη μεταναστευτικής πολιτική, τουλάχιστον σοβαρής στην Ελλάδα. Κι αφού δεν έχουμε μεταναστευτική πολιτική, αφήνουμε κάποιους να δημιουργούν καταστάσεις για να στριμώξουν την πολιτική ηγεσία; Να σουτάρουν τον Πρύτανη (πολύ πιθανόν); Να φέρουν θέμα κατάργησης του ασύλου (αφού είναι δεδομένο ότι πρέπει να πάνε τα πράγματα στα άκρα για να γίνει ο Πελεγρίνης Πρύτανης των ΜΑΤ); 

Σήμερα πρόλαβε η Νέα Δημοκρατία, συγνώμη, ΝΕΑΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ_ , να δηλώσει ότι θα καταθέσει Νομοσχέδιο για κατάργηση του ασύλου. Όλε. Στόχος επετεύχθη!; Τι λέτε ρε παιδιά; Και ποιος το πρότεινε στο Σαμαρά; Ο Παπαμιμίκος, πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ (#logo31 - Μαρία - δεν ξεχνώ).Η ΔΑΠ όμως υπέγραψε. Όπως και οι υπόλοιπες 3 παρατάξεις. Υπερπαραγωγή. 

Και ναι, το ΕΚΠΑ βρήκε τη λύση! Ω τι κόσμος μαμά! Θα μετεγκατασταθεί το πρόβλημα (οι άνθρωποι) αλλού. Με έξοδα του Πανεπιστημίου λέει και φροντίδα από ΜΚΟ, Πανεπιστημιακούς γιατρούς κι όλα τα κομφόρ. Θα κάνουν επισκέψεις και μέλη ΔΕΠ, τώρα που μπαίνει κι η εξεταστική, τη βάψανε. Καταλάβατε.

Κατάφεραν λοιπόν κάποιοι άνθρωποι με τις κατάλληλες κινήσεις να "νομιμοποιήσουν" ουσιαστικά όλη αυτή την ιστορία, να βγάλουν για άλλη μια φορά το άσυλο, το Πανεπιστήμιο, τον Πρύτανη, το χάρβαλο Υπουργείων - Αστυνομίας στη σέντρα, ανέξοδα, με αρνητική δημοσιότητα. Τα καλύτερα. It works! Yaaaaay! Είστε πολύ μπροστά ρε παιδί μου. Μπράβο σας. Άντε και στα δικά μας η Σχολή Θετικών Επιστημών, έχουμε και καινούρια Βιβλιοθήκη! Κοπιάστε, ελάτε να φωνάξουμε όλοι μαζί!

Κύριε Καθηγητά, νομιμοποιήστε με!

Όχι πολλά πράγματα.

Ούτε πολιτική ούτε τίποτα.

Λοιπόν, να τι σκέφτομαι σήμερα, είμαι ζωντανή. Το καταλαβαίνω στις εξάρσεις της ζωής. Πονάω, κλαίω, χτυπιέμαι, πενθώ, γελάω,ερωτεύομαι, ανοίγει η καρδιά μου, κουράζομαι, απογοητεύομαι, προχωράω όμως λίγο πιο πέρα κάθε μέρα. Κάθε μέρα περιμένω την επόμενη στιγμή που θα με κάνει να νιώσω ζωντανή. Ελπίζω πάντα να είναι καλή, αλλά κι όταν δεν είναι, μέσα από την διαχείριση της καταλαβαίνω πως είμαι ζωντανή.

Το κρύο μου παγώνει τα χέρια, η μουσική τρυπάει τα αυτιά μου και συντονίζεται με τον χτύπο της καρδιάς μου. Στο μυαλό ανάκατες οι σκέψεις - αναμνήσεις των στιγμών που με έκαναν να νιώσω αυτό, ότι είμαι ζωντανή. Με τα γέλια και τα δάκρυα.  Χαρά και λύπη. Ζωή και θάνατος μαζί. Στην πίκρα και τον έρωτα. Στην μουσική τους. Στον ήλιο και τον κρύο αέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων που αγαπώ, στην όψη τους και τη ματιά τους. Στα εύκολα και τα πιο δύσκολα.

Τα βιώνω κι έτσι ξέρω ότι είμαι ζωντανή. 

Καληνύχτα

Οι "παράνομοι" και η Νομική

Κάποια πράγματα σ' αυτή τη χώρα δεν θα τα καταλάβω ποτέ. Το μπάσκετ με τα σκουπίδια, την πάνα σημαία - θάνατος που πετάει από το παράθυρο στην Εθνική οδό, το πως μπορεί κανείς να κάνει Πανδοχείο ένα Πανεπιστήμιο, εν μια νυκτί.

Φοβερά πράγματα. Μεγάλες κατακτήσεις της δεκαετίας του 70 με παρανοϊκότατη εφαρμογή τη σήμερον. Το άσυλο ιδεών γίνεται Πανδοχείο εξαθλιωμένων ανθρώπων που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και παίζουν με απεργία πείνας το τελευταίο τους χαρτί. Σαν να μην έφτανε η μοίρα τους που τους έφερε παράνομους μετανάστες στην Ελλάδα που παλεύει με τους εφιάλτες της όντας ξύπνια, έχουν και τις φοιτητικές παρατάξεις να τσακώνονται σαν τα κοκόρια, απούσης ουσιαστικά της Κοσμητείας και της Πρυτανείας. Η Κοσμητεία έβγαλε ανακοίνωση αρνητική ως προς την εγκατάσταση των μεταναστών στη Σόλωνος, αλλά όπως και οποιαδήποτε απόφαση εις το Ελληνικό Πανεπιστήμιο, δεν φρόντισε να εφαρμοστεί. 

Εκεί έρχεται ο φοιτητικός κομματικοποιημένος συνδικαλισμός και αρχίζει να κατηγορεί τους απέναντι, ότι εσείς φταίτε που τους φέρατε. Για καθίστε λίγο, φταίει και όποιος τους έφερε, φταίει και η Κοσμητεία όντας υπεύθυνη για το κτίριο της Νομικής (κάθε Κοσμητεία μαζί με τους επόπτες Σχολής έχουν ουσιαστικά ευθύνη, τουλάχιστον έτσι δουλεύει το σύστημα στη Σχολή Θετικών Επιστημών). 250-300 απελπισμένοι άνθρωποι, σε άθλια κατάσταση, θα κατοικήσουν λοιπόν στην Νομική Σχολή. Βγήκε λέει και απόφαση να παραμείνει κλειστή μέχρι την Παρασκευή λόγω της αναστάτωσης.

Ωραία. Την κλείσαμε κιόλας, το λύσαμε το πρόβλημα. Αλλά αυτό ήταν κάτι το οποίο θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα, πέρασαν περίπου 3 μήνες υπολογίζω από την κατάληψη ουσιαστικά του προαυλίου της Πρυτανείας στην οδό Πανεπιστημίου. Και πιπί  μεταξύ Πρυτανείας και Ακαδημίας, μην ξεχνιόμαστε. 


Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο δεν χρειαζόταν τις καταλήψεις χώρων από εξαθλιωμένους ανθρώπους για να δείξει προς τα έξω την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Η δημοσιοποίηση τέτοιων καταστάσεων απλά, απλούστατα επιβεβαιώνει το πρόβλημα. Περιμένω επίσημες αντιδράσεις, όχι μόνο αποφάσεις μη εφαρμόσιμες.


Όσο για όλους αυτούς που παίζουν με αυτούς τους ανθρώπους, 1000 φορές ντροπή σας.

Να μην ξεχάσω (κι εγώ) τα Natura

Κι έλεγα τι ξέχασα, τι ξέχασα... Τα Natura και το νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ. Το ότι δηλαδή εμείς πάλι λέμε στους φοιτητές για αγάπες και λουλούδια κι αυτοί αποφασίζουν να χτίζονται στα 4 στρέμματα... Μάλιστα. Η βλακεία και η έλλειψη αποφασιστικότητας όταν γράφεται ένα νομοσχέδιο σε συνδυασμό με το "αχ κ. Βουλευτά μου κι εγώ τώρα δεν θα χτίσω και ξέρετε έβαλα και τη συννυφάδα μου και σας ψήφισε, είμαστε και μεγάλο σόι", είναι για γέλια και για κλάματα.

Κυρίως όμως για κλάματα. Αναρωτιέμαι έχει πάει κανείς από αυτούς σε κανένα National Park της προκοπής στην Αμερική ή τον Καναδά; Και μην ακούσω πάλι "άλλο εμείς" γιατί θα χάσω την ψυχραιμία μου και θα καρφώσω τον υπολογιστή στην ντουλάπα απέναντι. Επιτρέπεται μια χώρα με τέτοιο φυσικό κάλλος να υποκύπτει στους εκβιασμούς των όποιων συμφερόντων του κάθε μεγαλοπαράγοντα - τσιφλικά σε προστατευόμενη περιοχή; Ξέρετε κύριοι τι είναι η προστατευόμενη περιοχή; 
Μη σώσετε και μάθετε...

Ο Μέλιος, η κουνελίνη και τα σκάνδαλα

Τι έμαθα αυτή την εβδομάδα; Έμαθα ή επιβεβαίωσα, τελικά δεν έχει και τόση σημασία. Έμαθα λοιπόν από την αρχή της εβδομάδας ότι και την πιο εξόφθαλμη μαλακία, το μεγαλύτερο ψέμα μεγατόνων, αν το δουλέψουν καλά τα δελτία των 8 (ή 8μισή θα σας γελάσω), το πιστεύει και  ο καλοκουρδισμένος δημοσιογράφος (ο Θεός να σας κάνει), αλλά ΚΑΙ ο πολιτικός. 

Σπηλιωτόπουλος στον flash για παράδειγμα (ρε σεις αυτός όντως το πίστεψε) ότι ο Ρουσόπουλος δεν είχε καμία ανάμειξη με σκάνδαλα, το Βατοπέδι λέει σιγά και τι ήταν, μπρος στη Siemens ούτε για Τρίπατο στη Σουβάλα δεν πιάνεται, αλλά και αν το αποφασίσει ο πάλαι ποτέ πρίγκηψ των ΜΜΕ μπορεί (pourquoi pas?) να γυρίσει στην Συγγρού πλέον γιατί η Ρηγίλλης μας τελείωσε. Το μοναδικό θέμα λέει  είναι ότι πρέπει "να κατακάτσουν τα πράγματα προφανώς". Ρε συ Άρη, αν είναι να χάσουμε τέτοιου διαμετρήματος πολιτικούς άνδρες, θα βγω εγώ να καταβρέξω.  Μάλιστα. Να σχολιάσω; Όχι. Τράβηξα σύγχυση. 

Θα πω όμως για τους δικαστές και τους εισαγγελείς που δεν τους επιτρέπει ο νόμος και το Σύνταγμα να προβούν σε διώξεις πολιτικών προσώπων, όλοι οι φάκελοι, όλα  τα στοιχεία, τα πάντα, πρέπει να πηγαίνουν στη Βουλή. Καταλαβαίνω ότι είναι έτσι το Σύνταγμα για να υπάρχει δικλείδα ασφαλείας σε πονηρούς καιρούς, αλλά για Siemens, εξοπλιστικά, Βατοπέδια και ένα κάρο άλλα πράγματα δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Γιατί μετά βγαίνει ο τάδε και ο δείνα άγιος, θα μας αποδείξουν ότι ο Τσοχατζόπουλος δεν έχει στον ήλιο μοίρα, ότι ο τάδε δεν ήξερε, ο Σημίτης δεν είχε ευθύνη, οι υπουργοί της ΝΔ θα κάνουν τις κινέζες and so on.

Το επίπεδο δε των συζητήσεων μεταξύ δημοσιογράφων και πολιτικών πάνω σε αυτά τα θέματα, είναι πέρα από κάθε φαντασία, ούτε στη Γενική Συνέλευση στο Πανεπιστήμιο τέτοια χάλια, μα την αλήθεια. Μαζευτείτε ρε, όλοι, αν είναι δυνατόν, αλλά και οι πολίτες, κόψτε ρε τα δελτία στην τηλεόραση, μαχαίρι. Ίσως αν πέσουν κάτω από το 10% θεαματικότητα, καταλάβουν ότι δεν τρώμε (όλοι τουλάχιστον) τριφύλλια, κουνελίνη, μαρουλάκι από το μανταλάκι και ότι τρώει το συμπαθέστατο και χαδιάρικο κουνέλι της φίλης μου Ευαγγελίας. Αυτό τουλάχιστον έχει και την ικανότητα να σου δείχνει ότι έχει νεύρα, ότι δεν του αρέσε αυτό που κάνεις, είναι ένα δυναμικό και ατίθασο κουνέλι. 

Μέχρι λοιπόν να αναποδογυρίσουμε το μπολ με την κουνελίνη όπως κάνει ο Μέλιος, όσοι θα συνεχίσουν να την τρώνε αδιαμαρτύρητα στο σπιτάκι τους μέσα, ελπίζω έστω να πάψουν να είναι (ή να φαίνονται) ως η μεγάλη πλειοψηφία.

Οι υπόλοιποι στο κλουβί σας και γρήγορα...