Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

Retrospectiva Episode #77

Σάββατο, 14 Ιουλίου, στο πατάρι της Ιπποκράτους 146, Retrospectiva Episode #77 παρέα με τον @Sotiropoulos, κατά κόσμον Βασίλη Σωτηρόπουλο, για μία ώρα με Πολιτική επικαιρότητα, Επιστήμη και θάλασσα.


Retrospectiva Episode #77

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Ναι 179, Όχι 121, Παρών Κανείς!

Αυτή ήταν η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της ονομαστικής ψηφοφορίας για Ψήφο Εμπιστοσύνης, στη Βουλή των Ελλήνων. Ο τρόπος που ανακοίνωσε τα αποτελέσματα ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης, είναι αντιπροσωπευτικός της συζήτησης που προηγήθηκε εντός του Κοινοβουλίου, από την Παρασκευή το απόγευμα που ανέγνωσε τις Προγραμματικές Δηλώσεις της Κυβέρνησης, ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.

Αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν μία ευκαιρία να πάρει κανείς μια γεύση για το τι είδους Βουλή εκλέξαμε μετά από δύο αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Τοποθετήθηκαν οι Υπουργοί, πολλοί νέοι και επανεκλεγέντες Βουλευτές. Την εβδομάδα που μας πέρασε και έχοντας ήδη ορκισμένη την Κυβέρνηση (σχεδόν) στο σύνολο της, είχαν σειρά οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες των κομμάτων της Αντιπολίτευσης να μοιράσουν Τομείς ευθύνης στους Βουλευτές τους, ώστε να μπει ο Κοινοβουλευτικός έλεγχος σε μία σειρά. Είναι αυτό που λέμε “Σκιώδης Κυβέρνηση”, εικονικά Υπουργεία, στενό μαρκάρισμα man to man υποτίθεται στον εκάστοτε Υπουργό από τους Βουλευτές, ερωτήσεις, αιτήσεις κατάθεσης εγγράφων με ερώτηση, επίκαιρες ερωτήσεις, επερωτήσεις αν θεωρήσουν ότι η ερώτηση δεν απαντήθηκε.

Αυτή είναι η δουλειά την οποία κάνει θεωρητικά ένας Βουλευτής, ελέγχει τόσο στον Τομέα Ευθύνης που του έχει ανατεθεί τον εκάστοτε Υπουργό, φέρνοντας και κατά βούληση θέματα προς συζήτηση και έλεγχο, μόνος του ή και σε συνεργασία με άλλους συναδέλφους. Τι βγαίνει όμως προς τα έξω; Οι “Σκιώδεις Κυβερνήσεις” μάλλον παρουσιάζονται με έναν τρόπο αγκυλωτικό, ότι δηλαδή αυτοί οι Τομείς ευθύνης θα δρουν υπονομευτικά στο έργο του κάθε Υπουργού της Κυβέρνησης. Γιατί όμως σκεφτόμαστε έτσι;

Η απάντηση δόθηκε πάρα πολύ εύκολα, αβίαστα, αν παρακολουθούσε κανείς τη συζήτηση επί των Προγραμματικών δηλώσεων, που μόνο τέτοια δεν ήταν. Αν εξαιρέσει κανείς Υπουργούς οι οποίοι μίλησαν εντός ορίων του λίγου ομολογουμένως χρόνου που τους έδινε το Προεδρείο, λίγοι ήταν οι Βουλευτές οι οποίοι είχαν κάνει δουλειά επί του Τομέα ευθύνης τους και έθεσαν συγκεκριμένα θέματα υπόψιν της Ολομέλειας, θέτοντας ένα πλαίσιο του από μέρους τους Κοινοβουλευτικού ελέγχου που θα ασκήσουν στην ΙΕ’ Περίοδο της Βουλής.

Αν μπει λοιπόν κανείς στη διαδικασία να φανταστεί πως θα κυλήσει αυτή η περίοδος με βάση τις τοποθετήσεις των Βουλευτών, μάλλον πάμε σε μία σύγκρουση εντός Κοινοβουλίου μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, εκτός ελαχίστων, φωτεινών εξαιρέσεων οι οποίες μάλλον έχουν αντιληφθεί πλήρως το πόσο δύσκολη θα είναι αυτή η Βουλή, ότι έχει να φέρει δύσκολο Νομοθετικό Έργο εις πέρας, σε στενά χρονοδιαγράμματα, με το άγρυπνο μάτι των δανειστών να παρακολουθούν και να πιέζουν τόσο θεσμικά κάθε μήνα στα Eurogroup και Ecofin, όπως έχει φτάσει να γίνεται τον τελευταίο καιρό, αλλά και με κάθε ευκαιρία, τόσο μέσω Τρόϊκας, όσο και μέσω των παρεμβάσεων ακόμα και μέσω ΜΜΕ των εταίρων και δανειστών ημών.

Παρόλο που αυτό το πλαίσιο και οι ημερομηνίες είναι, θέλω να πιστεύω, γνωστές στο σύνολο της Εθνικής Αντιπροσωπείας, ακούσαμε μέσα σε 3 μέρες Βουλευτές, αρχηγούς Κομμάτων αλλά ακόμα και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό να κινούνται σε καθαρά προεκλογικά πλαίσια, να συγκρούονται και να εκτοξεύουν κατηγορίες για μηνύσεις. Ένας αγώνας εντυπωσιασμού για το ποιος θα υψώσει τους τόνους, ποιος θα κερδίσει μια θέση στο 5λεπτο κλιπάκι που θα έπαιζαν τα δελτία ειδήσεων.

Να μην αδικηθούν όμως οι Υπουργοί και οι Βουλευτές οι οποίοι φαίνεται ότι είχαν πάει αρκετά προετοιμασμένοι, έστω αν και κάποιοι από αυτούς ήταν αρκετά τρακαρισμένοι στην επίσημη πρώτη και έθεσαν σαφές και σοβαρό πλαίσιο, με επιχειρήματα, στη βάση των οποίων μπορεί να γίνει ένα σοβαρό πλαίσιο συζήτησης και να λειτουργήσει το Κοινοβούλιο όπως πρέπει. Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει να αντιληφθούν όλοι πως θα πρέπει να σταματήσουν τα παιχνιδάκια εντυπωσιασμού και αποχωρήσεων όταν παίρνει το λόγο ο Τάδε πολιτικός αρχηγός, από την Κοινοβουλευτική ομάδα των απέναντι. Διάλογος δε γίνεται σε καμία περίπτωση με τους μισούς Βουλευτές να αποχωρούν από την αίθουσα της Ολομέλειας, όποιος και να μιλάει. Όλοι βρίσκονται εκεί επειδή εξασφάλισαν την ψήφο των πολιτών και μάλιστα μετά από δύο απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις.

Θα πρέπει όλοι να αντιληφθούν τον πραγματικό ρόλο τους, μαζί και ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος στη δευτερολογία του το βράδυ της Κυριακής ακριβώς πριν κλείσει η συζήτηση και αρχίσει η ψηφοφορία, επέλεξε αντί να θέσει ένα σκληρό πλαίσιο υπεράσπισης των Προγραμματικών δηλώσεων, όπως έκανε ο Υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Στουρνάρας, να καταναλώσει το μεγαλύτερο κομμάτι του χρόνου της δευτερολογίας του, ουσιαστικά σε προσωπική επίθεση εναντίον του κ. Αλέξη Τσίπρα.

Σημειώνουμε πως ο κ. Στουρνάρας δεν είναι Βουλευτής, αλλά ούτε έχει και Κοινοβουλευτική εμπειρία, εν αντιθέσει με τον κ. Σαμαρά, ο οποίος έχει διανύσει μακρά πορεία στο Κοινοβούλιο, έχει εκλεγεί ο νεότερος Βουλευτής, στην ηλικία των 26 ετών, το 1977. Φυσικά και αυτή η στάση του κ. Σαμαρά οφείλεται στην επίθεση του κ. Τσίπρα νωρίτερα από το βήμα της Βουλής, αλλά ένας Πρωθυπουργός θα πρέπει να μπορεί να χειριστεί καλύτερα μια τέτοια κόντρα, εκτός εάν δε θέλει φυσικά να σταματήσει αυτή η πόλωση εντός Κοινοβουλίου, δεδομένων και των δύσκολων Νομοσχεδίων που θα κληθεί αν φέρει προς ψήφιση η νέα Κυβέρνηση.

Κατέστη τελικά σαφές, ότι αν συνεχίσουμε σε αυτούς τους τόνους, οι φωνές εκατέρωθεν δε θα σταματήσουν να ακούγονται από την αίθουσα της Ολομέλειας. Αριθμητικά μπορεί να είναι σε πιο εύκολη θέση η νέα Κυβέρνηση Σαμαρά στο να περάσει δύσκολα Νομοσχέδια, καθώς 179 ψήφοι δεν είναι μικρός αριθμός, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αν παρεκκλίνει από το πλαίσιο συμφωνίας με τους κυβερνητικούς εταίρους, Ευάγγελο Βενιζέλο και Φώτη Κουβέλη, δεν είναι σίγουρη η στήριξη τους. Σίγουρη στήριξη δεν πρέπει να περιμένει ο κ. Σαμαράς ούτε από τη δική του Κοινοβουλευτική Ομάδα. Δύσκολη η εξίσωση.

Ακόμη και σε επίπεδο Υπουργών, μετά τη δυσκολία που αντιμετώπισε ο κ. Σαμαράς σε επίπεδα ασυμβιβάστων και προβλημάτων υγείας, φαίνεται ότι αν η διαπραγμάτευση με την Τρόϊκα δεν είναι εντός των πλαισίων που είχε βάλει ο ίδιος προεκλογικά, μάλλον δεν θα είναι όλα τα στελέχη της Κυβέρνησης πρόθυμα να εξηγήσουν στις εκλογικές τους περιφέρειες τι άλλαξε μέσα σε ένα μήνα και θα προτιμήσουν την έξοδο. Την αρχή έκανε ο κ. Νίκος Νικολόπουλος, Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας ο οποίος δε συμφωνεί με τους χειρισμούς του κ. Σαμαρά ως προς την επαναδιαπραγμάτευση και τις αδικίες σε μία σειρά από ζητήματα, τα οποία χειρίστηκε με διαφορετικό τρόπο όντας Τομεάρχης Εργασίας της ΝΔ αντιπολιτευτικά και θεωρεί προφανώς πως δε θα μπορούσε να στηρίξει με τη σημερινή τους μορφή.

Ναι 179, Όχι 121, Παρών Κανείς, λοιπόν. 179 Ναι, μόλις μία ψήφο κάτω από τις απαιτούμενες ώστε να διαπιστωθεί η ανάγκη αναθεώρησης του Συντάγματος από την επόμενη Βουλή, μεγάλος αριθμός, αλλά μάλλον πιο εύθραυστη πλειοψηφία από τις οριακές του παρελθόντος, με τον κόσμο σε πολύ δύσκολη κατάσταση και φωνές για εντυπωσιασμό αυτών μέσα από την αίθουσα της Ολομέλειας. Ο κ. Σαμαράς θέλει η Κυβέρνηση του να βγάλει τετραετία, με την ελπίδα ότι μη όντας άμεσα αναλώσιμος, θα προλάβει να παρουσιάσει έργο στο λαό και να μην τον ρουφήξει η δίνη της κρίσης. Ξέρει άλλωστε ότι αυτό θα ήταν βούτυρο στο ψωμί του κ. Τσίπρα, been there, done that, σκληρή Αντιπολίτευση, καμία συζήτηση, σίγουρη επιτυχία.

Καύσωνας και ζέστη λέει η πρόγνωση καιρού γι’αυτή την εβδομάδα, αλλά δεν προβλέπεται χαλάρωση και θερινή ραστώνη, μόνο 5 οι μέρες που θα κλείσει η Βουλή, αν θα είναι υψηλές οι θερμοκρασίες και εντός, εδώ θα είμαστε κι εμείς και θα το δούμε.

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

Μετά τις κάλπες, μετά τα φλας

Όπως δημοσιεύτηκε στο maga.gr τη Δευτέρα, 2 Ιουλίου, 2012.

Η ΙΕ’ Περίοδος της Βουλής των Ελλήνων μόλις ξεκίνησε. Άστραψαν πάλι τα φλας, των φωτογράφων, γεμάτα τα θεωρεία στην ορκωμοσία να καμαρώσουν τους οικείους τους στο ρόλο του αντιπροσώπου του Έθνους.

Οι 300 ορκίστηκαν. Για την ακρίβεια δεν ορκίστηκαν 300, αλλά κατά τι λιγότεροι, καθώς ο Πρωθυπουργός απουσίαζε για πρώτη φορά από τη Μεταπολίτευση από την Ορκωμοσία, καθώς η εγχείρηση στο μάτι δεν του επιτρέπει ορθοστασία. Εκτός του κ. Σαμαρά, δεν ορκίστηκε ούτε ο κ. Βενιζέλος, ούτε ο κ. Παπανδρέου, αλλά ούτε και οι κ.κ. Αβραμόπουλος, Χατζηδάκης και Σταϊκούρας, καθώς συνόδευαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στη Σύνοδο Κορυφής, μία από τις πιο κρίσιμες για το μέλλον της ίδιας της Ευρώπης, η Ελλάδα αυτή τη φορά δεν ήταν το κρέας στο κυρίως πιάτο.

Πολλές πρωτοτυπίες λοιπόν αυτές τις μέρες, ακέφαλη η Κυβέρνηση και η πρώτη σε δύναμη Κοινοβουλευτική Ομάδα, απών και ο πρώτος τη τάξει Υπουργός, απών και έτερος της “Συγκυβερνητικής Τρόϊκας”. Αλλά η πρωτοτυπία δε σταματάει εδώ φυσικά. Στα της Κυβερνήσεως, μέσα σε 10 μέρες, απεδέχθη τη θέση του Υπουργού Οικονομικών ο κ. Ράπανος, ασθένησε, βρέθηκε νέος Υπουργός να τον αντικαταστήσει πριν καν ορκιστεί και υπέβαλε την παραίτηση του ο Υφυπουργός Ναυτιλίας κ. Βερνίκος, αφού διαπιστώθηκε μετά από πίεση του ΣΥΡΙΖΑ ότι υφίσταται κώλυμα λόγω της εμπλοκής του σε offshore εταιρεία.

Σαν να μην έφτανε αυτό, η θέση που χήρεψε λόγω παραίτησης του κ. Βερνίκου από το ανασυσταθέν Υπουργείο Ναυτιλίας, δεν πρόκειται να αναπληρωθεί από νέο πρόσωπο, αφήνοντας ερωτηματικά για το αν πραγματικά χρειαζόταν, ή δημιουργήθηκε για να μπει άλλος ένας Υφυπουργός με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση.

Ο νέος Υπουργός Οικονομικών κ. Στουρνάρας εν τω μεταξύ δεν έχει ορκιστεί ακόμη, η εβδομάδα ξεκινά περιμένοντας την άφιξη της Τρόϊκας. Όσο η κατάσταση της υγείας του Πρωθυπουργού δεν το επιτρέπει, αντί για το Μέγαρο Μαξίμου, όλες οι συναντήσεις θα συνεχίσουν λαμβάνουν χώρα στο σπίτι του κ. Σαμαρά στην Κάτω Κηφισιά, η ορκωμοσία του κ. Στουρνάρα θα καθυστερεί και τυπικά θα παραμένει Υπουργός Οικονομικών ο κ. Ζανιάς, Υπηρεσιακός Υπουργός της Κυβέρνησης του ήρεμου και αποτελεσματικού όπως αποδείχθηκε, κ. Πικραμμένου.

Από το άδειο προς ώρας Μέγαρο Μαξίμου, κάνουμε μία στάση δίπλα, στο Προεδρικό Μέγαρο. Ο Πρώτος Πολίτης της χώρας, επέστρεψε μετά από πολλά χρόνια στις Βρυξέλλες, χωρίς τους παλιούς του γνώριμους, το τραπέζι μεγάλωσε και η Μάργκαρετ Θάτσερ έδωσε τη θέση της στην Ανγκέλα Μέρκελ, ο Φρανσουά Μιτεράν στον συνονόματο του Ολάντ. Η Ευρώπη άλλαξε, ο πάλαι ποτέ Υπουργός Εξωτερικών αντικατέστησε τον Πρωθυπουργό, μετά από ένα διήμερο τρελής γκάφας του Υπουργείου Εξωτερικών, του Μεγάρου Μαξίμου, κανείς δεν ξέρει.

Όπως φάνηκε, άφησε καλές εντυπώσεις, όπως είχε συμβεί και με τον κ. Πικραμμένο όταν συνάντησε την κ. Μέρκελ. Μόνο που δεν περίμεναν να δουν εκείνον, μετά από τη μακρά αγωνία της Ευρώπης για το εκλογικό αποτέλεσμα και την επόμενη μέρα στην Ελλάδα, περίμεναν κάτι παραπάνω από τον παλαίμαχο των Βρυξελλών και την επιστολή του κ. Σαμαρά.

Η αδυναμία άσκησης Πολιτικής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας θεσμικά, λειτούργησε ως αποτρεπτικός παράγοντας στο να ειπωθούν παραπάνω πράγματα, επί της ουσίας, να ασκηθεί για παράδειγμα πίεση όμοια με αυτή που άσκησε ο κ. Μόντι με τον κ. Ραχόι, ακόμα και αν η Ελλάδα είναι σαφώς σε δυσμενέστερη θέση διαπραγματευτικά.

Ο κ. Παπούλιας ουσιαστικά είχε τον άκομψο ρόλο του “κομιστή” της επιστολής του Πρωθυπουργού κάτι που φαίνεται ότι ενόχλησε τους κύκλους του Προεδρικού Μεγάρου, συνοδευόμενος από έναν όπως είπαμε Υπηρεσιακό Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος επίσης δεν μπορεί να χαράξει Πολιτική, όχι από άγνοια της κατάστασης, κάθε άλλο, αφού ήταν εκεί στις θητείες των κ.κ. Παπακωνσταντίνου, Βενιζέλου και Σαχινίδη, αλλά επειδή ένας Υπηρεσιακός Υπουργός δεν έχει θεσμικά τέτοιο ρόλο και δυνατότητα. Πάνω από όλα όμως, δεν ήταν εκείνος με τον οποίον ήθελαν να μιλήσουν οι ομόλογοι του στις Βρυξέλλες. Τα λοιπά μέλη της αποστολής, είναι νεοφώτιστα Κυβερνητικά στελέχη, τα οποία έχουν μεν θεσμικά τη δυνατότητα να χαράξουν πολιτική και να λάβουν κρίσιμες αποφάσεις, αλλά θα καλούνταν να το πράξουν εν τη απουσία του Πρωθυπουργού.

Η εικόνα αυτή της Ελληνικής αποστολής, δείχνει στα μάτια μου να ανακουφίζεται που δεδομένης της κατάστασης στο εσωτερικό, η Σύνοδος Κορυφής ουσιαστικά ασχολήθηκε λιγότερο με τη χώρα μας από όλες τις άλλες φορές, από την αρχή της κρίσης. Η στάση αναμονής και η μη διαπραγμάτευση επί της ουσίας ανακουφίζει κάπως το άδειο Μέγαρο Μαξίμου, μέχρι να έρθει η Τρόϊκα. Ο κ. Σαμαράς κερδίζει μέρες έξω. Αν περπατήσουμε όμως μέσα από τον Εθνικό Κήπο και μεταφερθούμε στη Βουλή, θα διαπιστώσουμε ότι ο χρόνος πιέζει και από εκείνη τη μεριά.

Το Σύνταγμα προβλέπει ότι μέσα σε 15 μέρες από την ορκωμοσία του Πρωθυπουργού η Κυβέρνηση οφείλει να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από τη νέα Βουλή. Για να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει να έχουν προηγηθεί οι Προγραμματικές δηλώσεις, όπως προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής. Η προθεσμία λοιπόν εκπνέει μέσα στην εβδομάδα. Ο κ. Σαμαράς πρέπει να σηκωθεί, να κάνει κάτι παραπάνω από την καθησυχαστική εμφάνιση και το αιφνιδιαστικό “όλα καλά;” στους πολιτικούς ρεπόρτερ έξω από το σπίτι του. Πρέπει να ορκιστεί ο ίδιος Βουλευτής, να εκφωνήσει τις Προγραμματικές δηλώσεις, απαντήσει με δευτερολογία ως είθισται, να παραστεί στην ορκωμοσία του κ. Στουρνάρα επί του Προέδρου της Δημοκρατίας, να δείξει στην Τρόϊκα που έρχεται και μαζί με την Τρόϊκα σε όλη την Ευρώπη που τον περιμένει, ότι η Ελλάδα έχει Πρωθυπουργό, έχει Κυβέρνηση και προχωράει μπροστά.

Θα πει κανείς, ας εκφωνήσει τις Προγραμματικές δηλώσεις και ας επιστρέψει σπίτι του για να συνεχίσει την απαραίτητη για την αποθεραπεία ξεκούραση. Όσο και αν δεν το επιτρέπουν οι συνθήκες, το υπαγορεύει η υγεία του. Ας ελπίσουμε ότι ο κ. Σαμαράς θα καταφέρει να είναι συνεπής στις προθεσμίες αλλά και στην ουσία του πράγματος Κοινοβουλευτικά. Γιατί εκτός από τα επείγοντα στην ατζέντα, υπάρχει και κάτι ακόμα.

Η Βουλή που ορκίστηκε και θα κληθεί να φέρει εις πέρας τη Νομοθετική Εργασία αλλά και τον εξίσου σημαντικό Κοινοβουλευτικό έλεγχο, έχει άλλη μία πρωτοτυπία. Έχει για πρώτη φορά κενή τη θέση του Ζ’ Αντιπροέδρου που εκλέγεται από την 4η σε δυναμικότητα ΚΟ της Αντιπολίτευσης, τη Χρυσή Αυγή. Η θέση αυτή έμεινε κενή αφού ο υποψήφιος της Χρυσής Αυγής δεν ψηφίστηκε μεν από τους συναδέλφους του, πήρε όμως 23 επιπλέον ψήφους από τις 18 που αναμένετο αν δεν στηριζόταν στη μυστική ψηφοφορία από άλλους Βουλευτές πλην της ΚΟ της Χρυσής Αυγής. Κάτι τέτοιο δε λέει απαραίτητα κάτι για το ποιοι στήριξαν και από ποιο χώρο προέρχονται κομματικά, αλλά επιβεβαιώνει την υποψία όλων όσων παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς τις εργασίες του Κοινοβουλίου.

Ξεκίνησε μια δύσκολη Βουλή. Και τώρα που δεν αστράφτουν πια τα φλας της Ορκωμοσίας, αρχίζουν οι εργασίες, με εκπεφρασμένα και κρυφά άκρα, που φωνάζουν εκτός και διεκδικούν εντός και θεσμικά τη θέση τους εντός πλαισίου Δημοκρατίας. The clock is ticking…

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Παιχνιδάκια με τους Θεσμούς

Από εχθές το βράδυ που δόθηκαν στη δημοσιότητα τα Πρακτικά από τις συναντήσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας με τους πολιτικούς αρχηγούς και των  7 κομμάτων που θα αποτελούν τη νέα Βουλή, η οποία παρεμπιπτόντως μάλλον θα ορκιστεί για μισή μέρα,  και ακολούθως την τηλεοπτική διάψευση του κ. Καμμένου για την επίμαχη επιστολή με τις 7 θέσεις.



Στα επίσημα Πρακτικά τα οποία ευρίσκονται στην ιστοσελίδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας, η συνάντηση κ. Παπούλια - κ. Καμμένου, όπως απομαγνητοφωνήθηκε, είναι ουσιαστικά μια ανεπτυγμένη μορφή αυτής της επιστολής στον προφορικό λόγο, με τις απαραίτητες διευκρινύσεις. Η ύπαρξη του επίμαχου αυτού εγγράφου, ουσιαστικά προαναγγέλλεται παρακάτω (παρατίθεται αυτούσιο κομμάτι των Πρακτικών):

ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ (Πρόεδρος της Δημοκρατίας): Μπορώ να έχω αυτόν τον κατάλογο των προτάσεών σας;
ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ (Πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων): Ευχαρίστως να τον δώσω στη Γραμματεία σας σε μία επιστολή.

Επιπλέον, όσοι παρακολουθήσαμε τη συνέντευξη τύπου του κ. Καμμένου μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη Δευτέρα, είχαμε πλήρη άποψη του τι θα έγραφε αυτή η επιστολή.

Μετά από όλα αυτά λοιπόν, χτες το βράδυ, ο κ. Καμμένος πήγε να βγάλει τρελούς προφανώς τους ρεπόρτερ, τρολ όσους έκαναν απομαγνητοφώνηση της συνομιλίας και πάνω από όλα ψεύτη τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και πλαστογράφο όποιο έστειλε με το φαξ της Προεδρίας της Δημοκρατίας την επίμαχη επιστολή στους λοιπούς πολιτικούς αρχηγούς.

Μετά την κακή κατ’εμέ διαχείριση της διερευνητικής εντολής σχηματισμού Κυβέρνησης από το δεύτερο σε ποσοστά και εκπροσώπηση στη Βουλή Κόμμα, καθώς είναι φανερό ότι όταν συναντά κανείς πρώτα κοινωνικούς φορείς και εξωκοινοβουλευτικά Κόμματα, δεν κόπτεσαι και ιδιαίτερα να σχηματίσεις Κυβέρνηση, δείχνεις επιπλέον ότι αντιλαμβάνεσαι λάθος τους Θεσμούς και ότι δεν τους σέβεσαι αρκετά. Άρα όταν προκύπτει και τέτοιο θέμα με επιστολές, ψέμματα και κατηγορίες σε μια τόσο δύσκολη περίοδο για τη Χώρα και με όλο τον κόσμο να παρακολουθεί τις εξελίξεις και την πλάτη στον τοίχο, δείχνεις ως Χώρα ότι ένα μεγάλο κομμάτι του Πολιτικού προσωπικού σου φτύνει τους θεσμούς στα μούτρα για το μικροκομματικό συμφέρον.

Αυτή η συμπεριφορά, θα έπρεπε να έχει επιπτώσεις σε όσους πράττουν κατά αυτό τον τρόπο, όπως σε υπουργικό επίπεδο ζητάμε παραιτήσεις σε αντίστοιχες καταστάσεις, θα έπρεπε όλη αυτή η κοροϊδία να καταδικαστεί επισήμως, ώστε να καταλάβουν όσοι αντιλαμβάνονται τη Δημοκρατία και τους Θεσμούς κατά αυτό τον τρόπο, όχι μόνο ότι σφάλλουν και δεν μπορούν να κοροϊδεύουν κανέναν, αλλά ότι κάτι τέτοιο απλά δεν έπιτρέπεται.

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

Για να μην ξεχάσω ποτέ (Στον Κ.Μ.)




Με κάποιους εκεί έξω που νομίζουν πως είναι άνθρωποι, ντρέπομαι που βλέπουμε τον ίδιο Ήλιο και σιχαίνομαι που ανασαίνουμε τον ίδιο αέρα.
Δεν είστε άνθρωποι εσείς ρε, αλλά ούτε ζώα δεν είστε, κι αυτά και τα φυτά είναι Βασίλειο. Από τι ύλη είστε φτιαγμένοι άραγε; Εσείς που κακοποιείτε το σώμα για να φυλακίσετε το πνεύμα και το λόγο. Σας επιστρέφω λοιπόν τη δομική σας ύλη, η οποία είναι σίγουρα απ'τον απόπατο.
Εκεί να επιστρέψετε λοιπόν, μαζί με την τρομοκρατία και τον τραμπουκισμό σας. Εκεί είναι το σπίτι σας, δεν αξίζετε να σας λούζει ο Ήλιος.


(Για τα χθεσινοβραδυνά, τέτοια περίπου ώρα, για να μην ξεχάσω ποτέ.
Στον Κ.Μ.)

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

Λογική και ψυχραιμία, με τα ψηφοδέλτια ανά χείρας

Ένα βηματάκι πριν φτάσουμε στο έδρανο της εφορευτικής επιτροπής να πάρουμε φάκελο και ψηφοδέλτια. Ο φάκελος ένας, τα ψηφοδέλτια πολλά. Στη δε ‘Β Αθηνών, σεντόνια. Ακούσαμε, διαβάσαμε πολλά, είδαμε συγκεντρώσεις, ετέθησαν διλήμματα, ξελαρυγγιάστηκαν στα μπαλκόνια. Μεταπολιτευτικό deja-vu και πατριδόμετρα, αριστερόμετρα, ευθυνόμετρα, φασιστόμετρα, τσιτάτα και απουσία ουσιαστικού διαλόγου.

Το ζητούμενο και όχι το διακύβευμα, είναι το λογικό φιλτράρισμα όλης αυτής της πληροφορίας από τον καθένα μας προσωπικά. Έτσι κι αλλιώς ο καθένας μας στο παραβάν είναι μόνος του και υπεύθυνος για την επιλογή του. Πρέπει ο καθένας μας να αποφασίσει και να επιλέξει πολιτικά. Τόσο κατεύθυνση, αλλά το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι τα πρόσωπα.

Αν όχι μόνοι, εκπαιδεύοντας την επόμενη γενιά στην εκλογική διαδικασία.


Ό,τι συσχετισμός δυνάμεων και να υπάρχει στη Βουλή της επόμενης ημέρας, είναι πολύ σημαντικό τα πρόσωπα που θα μπουν να έχουν την τόλμη και τη σοβαρότητα να τραβήξουν τη Χώρα από το χέρι και να την οδηγήσουν στις Μεταρρυθμίσεις που θα υποχρεωθεί να κάνει, είτε με τον έναν, είτε με τον άλλον τρόπο.

Μην αφήνετε λοιπόν ειδήμονες να σας αποδελτιοποιούν τα προγράμματα των κομμάτων και να σας προτείνουν έτοιμη γραμμή και να πλασάρουν πρόσωπα που βολεύουν επειδή είναι είτε αναγνωρίσιμα, είτε διαχειρίσιμα. Ξεκοκκαλίστε τους και αποφασίστε με σοβαρότητα. Και προς Θεού, εξαντλήστε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τους σταυρούς προτίμησης. Μην αφήσετε μερικούς εκλογικούς αντιπροσώπους να αποφασίσουν για εσάς.

Καλή ψήφο, με ψυχραιμία και σοβαρότητα.

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

G30 ::: Το μέλλον της γενιάς μας στη μέγγενη της οικονομικής ιστορίας

Η ομάδα παιδευτικού ακτιβισμού G30 σας προσκαλεί αυτή την Τετάρτη 4 Απριλίου 2012 στη cinematheque του Bios, στον 1ο όροφο, σε μια συνομιλία με τον Δημήτρη Μπουραντά για το μέλλον μιας γενιάς, ενός τόπου κι ενός λαού στη μέγγενη της οικονομικής ιστορίας.

Ο Καθηγητής Management & Human Resources Management και συγγραφέας Δ. Μπουραντάς θα καταθέσει προτάσεις και συζητήσει μαζί μας για το πως μπορεί η γενιά μας να διαχειριστεί την κατάσταση.

Όπως πάντοτε, είσοδος ελεύθερη.

Η πρώτη ώρα της συνάντησης θα μεταδοθεί ζωντανά από τον ΣΚΑΪ 100,3 και την εκπομπή ΣΚΑΪ αλλιώς.
Στις 20:00.
BIOS ::: Πειραιώς 84 και Σαλαμίνος

Ο Δημήτρης Μπουραντάς είναι καθηγητής Ηγεσίας και Μάνατζμεντ, διευθυντής των Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων Executive MBA και Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Έχει συγγράψει έξι βιβλία εκ των οποίων έχουν γίνει best seller τα παρακάτω:
Μάνατζμεντ (εκδόσεις Μπένου, 2002),
Ηγεσία: Ο δρόμος της διαρκούς επιτυχίας (εκδόσεις Κριτική, 2005). Όλα σού τα ’μαθα, μα ξέχασα μια λέξη (εκδόσεις Πατάκη) - Βραβείο Αναγνωστών ΕΚΕΒΙ, 2008)
Επί σκηνής χωρίς πρόβα (εκδόσεις Πατάκη, 2010)
Εργασίες του έχουν δημοσιευτεί στα πλέον έγκυρα διεθνή επιστημονικά περιοδικά.
Πλήθος συνεντεύξεών του έχει φιλοξενηθεί στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Εξειδικεύεται στην ανάπτυξη ηγετικών στελεχών και ομάδων, στη διοίκηση των αλλαγών, στη διοίκηση της εταιρικής κουλτούρας και στη στρατηγική ευθυγράμμιση των επιχειρήσεων και οργανισμών.
Έχει βραβευθεί επανειλημμένα με τον Τίτλο Υψηλής Διδακτικής Επίδοσης από το τμήμα Διοίκησης Επιστήμης και Τεχνολογίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Είναι ιδρυτικό μέλος και συντονιστής της κίνησης πολιτών «Ο Κύκλος των Χαμένων Αξιών»

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Κάλπες Πράσινες. Εσωκομματικές.

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012.

Derby Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού, με διακοπή στο 82ο λεπτό του αγώνα, επεισόδια και βία. Μετά από τι; Μετά από το derby με το λευκό και το άκυρο, στο ΠΑΣΟΚ. Εσωκομματική διαδικασία θα πεις, δεν ενδιαφέρει πολύ κόσμο, αφού αν τα ποσοστά που δίνουν οι δημοσκοπήσεις λένε την αλήθεια, η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ θα είναι πολύ μικρότερη. Τότε γιατί ασχολούμαστε με το ΠΑΣΟΚ, αφού είναι βέβαιο ότι θα καταλήξει 4ο ή 5ο κόμμα στη Βουλή την επόμενη των εκλογών;

Γιατί είναι στην κυβέρνηση θα πείτε. Εγώ θα πω άλλο. Γιατί είναι περίπλοκο και έχει ενδιαφέρον, πολύ περισσότερο σε σχέση με τα άλλα κόμματα θα πω εγώ, ίσως κι επειδή διαχειρίστηκε την εξουσία για πολλά χρόνια. Ιδίως από το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου όπου πλέον τα διαφορετικά στρατόπεδα εκδηλώθηκαν ανοιχτά και διεκδίκησαν κομμάτι της πίτας και της επόμενης ημέρας. Οι εσωκομματικές διαδικασίες είχαν τεράστιο ενδιαφέρον, καθώς η μάχη ομάδων, στρατοπέδων και Δούρειων Ίππων ακόμα δεν έχει σταματήσει. Σημίτης, Γιώργος Παπανδρέου, Ευάγγελος Βενιζέλος. Ή όπως προτιμά από προχθές ο ίδιος, Βαγγέλης Βενιζέλος.

Από το 1974 και την ίδρυση του, έπρεπε να περάσουν 3 χρόνια για την Πανελλήνια συνδιάσκεψη πριν τις Εθνικές εκλογές του ίδιου έτους και 10 χρόνια για να πάει το κόμμα στο πρώτο του Συνέδριο. Η διαχείριση της εξουσίας πάντα δημιουργεί προστριβές και ανάγκη πολιτικού προσανατολισμού καθώς και συσπείρωση της εκλογικής βάσης. Το επόμενο Συνέδριο ήρθε μετά την ήττα του 1989, το 1990 και αφού ο Παπανδρέου είχε ήδη ασθενήσει και η όλη πολιτική κατάσταση εκείνη την εποχή οδήγησε σε εσωστρέφεια. Τρίτο Συνέδριο μετά την αθώωση από το ειδικό δικαστήριο για το σκάνδαλο Κοσκωτά και την επανεκλογή του 1993, μισό χρόνο μετά την εκλογική νίκη.

Μετά ήρθε το Ωνάσειο το 1995, ο Ανδρέας Παπανδρέου παραιτήθηκε για λόγους υγείας και βγήκαν πια και επισήμως τα μαχαίρια το 1996, όπου ο Παπανδρέου απεβίωσε και τον ίδιο μήνα το 4ο Συνέδριο εξέλεξε τον Κώστα Σημίτη. Από εκεί και πέρα, το ΠΑΣΟΚ βάδιζε ε μια Ελλάδα που άλλαζε, χωρίς τον ιδρυτή του, με τον Σημίτη να βγαίνει νικητής και στις 2 επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, έστω και στο νήμα, όταν στέρησε τη νίκη στη Νέα Δημοκρατία, με βραχεία κεφαλή. Κατά τη διακυβέρνηση Σημίτη, το ΠΑΣΟΚ ξαναπάει σε Συνέδριο το 1999, ο Σημίτης επανεκλέγεται ως μοναδικός υποψήφιος, με ποσοστό 65,7% και το κόμμα εν΄όψει Εθνικών εκλογών, ανασυντάσσεται και ανασυγκροτείται. Σχεδόν παραδοσιακά,  πριν από τις Εθνικές εκλογές, όταν υπάρχει χρόνος (και χρήμα), αλλά κυρίως διαμάχη, αιτία και ανάγκη ανανέωσης και συσπείρωσης. Τον Οκτώβρη του 2001, μετά από μια περίοδο κρίσης, ο Σημίτης ζητάει νέα εντολή από το 6ο Συνέδριο και την παίρνει, με 71,16% η εκλογή, υπό εκείνες τις πολιτικές συνθήκες, χαρακτηρίζεται πανηγυρική.

Η εποχή Σημίτη, ουσιαστικά τελειώνει εσωκομματικά σε επίπεδο αρχηγίας, με το περιβόητο δαχτυλίδι, τον Ιανουάριο του 2004 και επικυρώνεται με την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου, ένα μήνα μετά, από τη βάση, με πρωτόγνωρες για το ΠΑΣΟΚ διαδικασίες. Οι επόμενες εκλογές χάνονται, παρόλο που η συσπείρωση των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, μετά από τις διαδικασίες φαίνεται να είναι μεγάλη. Η ανάγκη προβολής της ανανέωσης σκοντάφτει στην ανάγκη υπεράσπισης του κυβερνητικού έργου του Κώστα Σημίτη, μετά από ρεκόρ συνεχόμενης διακυβέρνησης και τον κακό χειρισμό της ιστορίας με τον Πάχτα, το κερασάκι στην τούρτα είναι οι φιλελεύθερες κινήσεις του Παπανδρέου, οι επιλογές του στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας που φέρνουν το ΠΑΣΟΚ δεύτερο κόμμα.  Μετά από την ήττα, αρχίζει το μεγάλο εσωκομματικό group therapy, η απώλεια της εξουσίας μετά από 2 τετραετίες είναι δύσκολη για τα στελέχη. Αποφασίζεται ριζική ανανέωση και τομές στο κόμμα, ένα χρόνο μετά, στο 7ο Συνέδριο του 2005, όπου μπαίνει η σφραγίδα του Γιώργου Παπανδρέου και προωθείται νέο μοντέλο οργάνωσης, συμμετοχικές διαδικασίες, ξένες και περίπλοκες καταστάσεις για έναν βαρύ μηχανισμό του ’80 με νοοτροπίες του ’80 και πρόσωπα που έχουν μάθει να λειτουργούν κάτω από ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, άφθονους κομματικούς συνδικαλιστές, μια ατίθαση Νεολαία ΠΑΣΟΚ μαθημένη σε ένα ίδιο περίπου πλαίσιο και κόσμο ο οποίος τον αποκαλεί με υποκοριστικό.

Τα όργανα στο κόμμα γίνονται μεγάλα, οι συσχετισμοί σε κάθε σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου φαίνονται προς τα έξω συσχετισμοί συνεδρίου καθώς αριθμεί πολλαπλάσια μέλη από το την Κεντρική Επιτροπή το Εκτελεστικό Γραφείο και την ελίτ του Πολιτικού Συμβουλίου. Κατόπιν, πάει σε προγραμματικό Συνέδριο το 2007 και ξαναχάνει δεύτερη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Αμφισβητείται τη νύχτα του Ζαππείου από τον Ευάγγελο Βενιζέλο ο οποίος δηλώνει παρών και το ΠΑΣΟΚ πάει σε εκλογή από τη βάση, στην οποία επανεκλέγεται ο Παπανδρέου με 55,91% έναντι του 38,18% του Ευάγγελου Βενιζέλου και 5,74% του Κώστα Σκανδαλίδη, οι οποίοι βάζουν πολιτική υποψηφιότητα, αφού οι υπογραφές δεν επαρκούν. Το 2009 το ΠΑΣΟΚ με τον Γιώργο Παπανδρέου και δηλωμένη με ψήφο πλέον εσωκομματική αντιπολίτευση, πάει σε Συνέδριο το Μάρτη του 2008 όπου προωθούνται άφθαρτα πρόσωπα εκτός κομματικού σωλήνα και τον Οκτώβρη του 2009 εκλέγεται κυβέρνηση με ευρεία πλειοψηφία.

The rest is history, που λένε. Οι συνθήκες δύσκολες, το εσωκομματικό μέτωπο τις εκμεταλλεύεται και προσπαθεί να ρίξει τον Παπανδρέου όσο είναι Πρωθυπουργός. Η αδυναμία του να ξηλώσει τον κομματικό μηχανισμό του ’80 του στοιχίζει, ένα μεγάλο κομμάτι του κινήματος περιμένει έτσι κι αλλιώς στη γωνία από τότε που ανέλαβε από τον Κώστα Σημίτη, κάνει λάθη, τα πρόσωπα που τον πλαισιώνουν έχουν αν κάνουν πολλή δουλειά και δεν ξέρουν από ΠΑΣΟΚ και διαδικασίες, το παλιό ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να τους βλέπει ούτε ζωγραφιστούς, τα αντιδημοφιλή νομοσχέδια που συνεπάγεται το Μνημόνιο κάνει πολλούς να φοβούνται την επανεκλογή τους και να κάνουν πίσω, οι παραιτήσεις και οι απειλές πέφτουν βροχή, το πιστόλι είναι πάνω στο τραπέζι και το Δημοψήφισμα πατάει τη σκανδάλη ή κλωτσά το όπλο κι αυτό εκπυρσοκροτεί. Η θητεία του ως Προέδρου του ΠΑΣΟΚ λήγει το Νοέμβρη του 2011, αλλά τελικά το Εθνικό Συμβούλιο συνεδριάζει στις 11-12 Μαρτίου, μια έβδομάδα πριν, αφού πλέον οι οικονομικές εξελίξεις ξεπερνάνε κόμματα και εσωτερικές διαδικασίες.

Υποψήφιος με τη βούλα της ΕΚΑΠ λοιπόν, μόνο ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Οι πολιτικές υποψηφιότητες δεν γίνονται δεκτές, τα κουκιά είναι όμως περίπου στα μισά, επί του συνόλου των 377 μελών του ΕΣ, οι υπογραφές στην Εθνική Συνδιάσκεψη φτάνουν τις 190 με την υπογραφή του ίδιου του Βενιζέλου. Παπουτσής - Τζουμάκας δεν ανακηρύσσονται υποψήφιοι. Οι κάλπες έρχονται. Τα νούμερα λένε περί τους 240.000 ψηφίσαντες, η ενσωμάτωση μέχρι τώρα είναι στο 75,91% και το ποσοστό που παίρνει ο Βενιζέλος στο 97,33%. Εντυπωσιακό.

Μια εβδομάδα μετά την Εθνική συνδιάσκεψη και το 50,39% σε υπογραφές στο Εθνικό Συμβούλιο, να επικρατείς σε εκλογές από τη βάση, με ποσοστό κοντά στη δια βοής εκλογή, των Συνεδρίων του Ανδρέα. Μοιάζει λες και αυτοί που ουσιαστικά εκπροσωπούνται από το 49,61% του Εθνικού Συμβουλίου να είναι εκτός ΠΑΣΟΚ,΄η να ψήφισαν όλοι Βενιζέλο για το καλό της ενότητας του κινήματος. Αν συμβαίνει το δεύτερο, δεν μπορεί παρά το 2,67% (επαναλαμβάνω για το 75,91% της ενσωμάτωσης), να αντιστοιχεί στο λοιπό κομμάτι αυτό, στον Τρίτο πόλο που έμεινε ανέκφραστος το προηγούμενο Σαββατοκύριακο.

Ήταν άραγε τέτοιος ο αγώνας για συσπείρωση σε μια εβδομάδα ώστε ανέβηκαν τόσο πολύ τα ποσοστά του Βενιζέλου και η συμμετοχή σε ανέλπιστα νούμερα; Είναι αυτή η δυναμική του ΠΑΣΟΚ που μέχρι πριν λίγες μέρες ήταν στο 8-11% στις δημοσκοπήσεις, νούμερα που αφήνουν στα σίγουρα πολλά τρανταχτά πολιτικά ονόματα και μεγαλοστελέχη; Ήταν τελικά στο 2,67% η επιρροή του Παπανδρέου αυτή την Κυριακή εντός ΠΑΣΟΚ; Να θυμάστε, έχουμε κάλπες μέσα στην καρδιά της Άνοιξης, κάλπες των οποίων η ημερομηνία έκλεισε την εβδομάδα αυτή, στην ίδια χώρα του Μνημονίου και της κρίσης που έριξε τον Παπανδρέου, με σχεδόν ίδια κυβέρνηση.

Μάτια κι αυτιά ανοιχτά, “βαίνουμε προς εκλογάς”.

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

G30 ::: Οδηγός Επαγγελματικής Επιβίωσης

G30 ::: Αυτή την Τετάρτη 14 Μαρτίου:

"Οικονομική και εργασιακή ανασφάλεια. Απολύσεις και εκ περιτροπής εργασία. Περικοπές μισθών και κλειστές πόρτες παντού. Αναξιοκρατία και συνεχή αδιέξο‐ δα. Αμφιβολία. Κατάθλιψη. Πάρτε μια βαθιά ανάσα. Πλέον, δεν είστε μόνοι."

Έτσι μας λεει ο Λουκάς Γερμανός, life coach και Πολιτικός Επιστήμων.


Και θα μας το αποδείξει από κοντά, αυτή την Τετάρτη, αφού θα συζητήσει μαζί μας για το νέο του βιβλίο:
"Οδηγός Επαγγελματικής Επιβίωσης - 10+10 μυστικά από τον κόσμο της εργασίας στην Ελλάδα της κρίσης"

Τα μυστικά της επαγγελματικής επιβίωσης που κανένας εργοδότης δε θέλει να γνωρίζετε, χωρίς περίπλοκες Οικονομικές θεωρίες και αναλύσεις.

Ο Λουκάς Γερμανός σπούδασε διεθνή οικονομία και πολιτική (Πτυχίο) και διεθνείς διαπραγ‐ ματευτικές τεχνικές (Μεταπτυχιακό) στη Θεσσαλονίκη, το Βέλγιο και τις ΗΠΑ. Είναι υποψήφιος διδάκτορας πολιτικής επικοινωνίας. Ως «life coach», το πάθος του είναι να βοηθάει τους αν‐ θρώπους να διεκδικούν τα όνειρά τους, δίνοντάς τους κίνητρα και στόχους για να βελτιώσουν τη ζωή τους. Τα τελευταία χρόνια επενδύει σε έργα κοινωνικής επιχειρηματικότητας, χρησι‐ μοποιώντας τη δύναμη των νέων τεχνολογιών και των κοινωνικών δικτύων για την εξεύρεση πρακτικών λύσεων στα προβλήματα των νέων της οικονομικής κρίσης. Έχει ιδρύσει τρείς εται‐ ρείες. Από το 2009 αρθρογραφεί στον ημερήσιο και κυριακάτικο Τύπο.


Ένα μέρος της συζήτησης/παρουσίασης θα μεταδοθεί ζωντανά από τον ΣΚΑΪ 100,3 και την εκπομπή ΣΚΑΪ αλλιώς, 9-10 το βράδυ.
Στις 20:00.
BIOS ::: Πειραιώς 84 και Σαλαμίνος

Ο Τρίτος Πόλος παρατηρεί, ανέκφραστος.


Από τις δραματικές μέρες του φθινοπώρου, με τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου να προτείνει δημοψήφισμα επί της νέας δανειακής σύμβασης, τις αντιδράσεις, τις απόπειρες βουλευτών να τον ρίξουν και τελικά την κυβέρνηση συνεργασίας, το βλέμμα της πλειονότητας των στελεχών ήταν σαφές πως ήταν στραμμένο στην επόμενη μέρα.

Εδώ και 5 περίπου μήνες, ο Παπανδρέου είδε στελέχη που τον στήριξαν να του ασκούν δριμεία κριτική και τελικά να του γυρνούν την πλάτη. Η ψήφιση όλο και σκληρότερων και μη δημοφιλών μέτρων στη Βουλή έκανε πολλούς να βγάλουν δακρύβρεχτους λόγους και να καταψηφίσουν, θέτοντας εαυτούς εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Περιέργως πως, αυτοί οι οποίοι θέλησαν να ρίξουν τον Παπανδρέου κάποιους μήνες νωρίτερα, δεν καταψήφισαν τίποτα από όλα αυτά. Είναι πλέον προφανές, ότι για εκείνους το πρόβλημα ήταν καθαρά το πρόσωπο και όχι οι πολιτικές. Μετά τα γεγονότα που οδήγησαν στην Κυβέρνηση συνεργασίας με τον Παπαδήμο στο τιμόνι, ξεκαθάρισαν πλέον τα στελέχη τα οποία είχαν ουσιαστική διαφορά πολιτικής, εκείνοι που πραγματικά δεν ήθελαν να ψηφίσουν την τελευταία δανειακή σύμβαση γιατί θεωρούσαν ότι όντως θα βλάψει τη χώρα, ή ότι το τίμημα ήταν υπερβολικά μεγάλο. Τα άλλα στελέχη όμως που έδειξαν τέτοια συμπεριφορά πριν αναλάβει ο Παπαδήμος, ψήφισαν ευλαβικά, ακολούθησαν την κομματική γραμμή του ΠΑΣΟΚ, ενώ τα χειροκροτήματα στις ομιλίες του στη Βουλή και την αίθουσα της Γερουσίας ήταν όλο και πιο χλιαρά.

Μετά άρχισαν να πέφτουν οι υποψηφιότητες και οι πλατφόρμες βροχή. Τρόικα plus, Νέοι Μεταρρυθμιστές, στελέχη που ξεκαθάριζαν τη θέση τους, καφέδες, ποτά. Πυροτέχνημα Χρυσοχοΐδη, αποχωρήσεις ανθρώπων που στήριζαν διαχρονικά τον Παπανδρέου. Τελικά φτάνουμε λίγες μέρες πριν τις εσωκομματικές εκλογές με δύο υποψηφιότητες, αποχωρήσαντες και ένα τεράστιο κομμάτι ανέκφραστου χώρου, από άποψη προσώπων. Γιατί όμως; Η υποψηφιότητα του Βενιζέλου, παρόλο που επισημοποιήθηκε τελευταία ουσιαστικά, ήταν 100% σίγουρη. Από τη στιγμή που ο ίδιος ανέλαβε το Υπουργείο Οικονομικών, κοινός τόπος στην σκέψη πολλών ήταν ότι κάπως θα έπρεπε ο ίδιος προσωπικά να εξαργυρώσει αυτή την ευθύνη. Επένδυσε μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο αναλαμβάνοντας ένα τόσο κρίσιμο πόστο σε συνθήκες οι οποίες δεν θα μπορούσαν να είναι πιο δύσκολες. Την προεδρία του ΠΑΣΟΚ τη θέλει καιρό, ήθελε όμως και να έχει να επιδείξει εντυπωσιακό έργο στην εκλογική αναμέτρηση που θα’ ρθει. Το PSI είναι προσωπικό του στοίχημα πλέον.

Ο Παπουτσής δέχτηκε πολύ σκληρή κριτική το τελευταίο διάστημα. Μετά τα μεγάλα επεισόδια σε κάθε κρίσιμη ψηφοφορία στη βουλή, το πρόσωπο του άλλοτε με αξιώσεις διεκδικητή της Δημαρχίας της πόλης των Αθηνών δεν φαίνεται να εμπνέει τόση εμπιστοσύνη. Πολλοί απόρησαν όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του και κάποιοι φωνάζουν πως δεν πρόκειται να βρει τις 94 υπογραφές στήριξης από το Εθνικό Συμβούλιο ώστε να είναι έγκυρη η υποψηφιότητα του. Ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των στελεχών, έχουν συσπειρωθεί γύρω από τον Βενιζέλο, του οποίου η υποψηφιότητα μοιάζει προς ώρας να είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί.

Ακόμα και τα στελέχη, κυρίως Υπουργοί οι οποίοι ήταν πιο κοντά στον Παπανδρέου, στηρίζουν πλέον επίσημα Βενιζέλο, άλλοι λέγοντας ότι έσωσε τη χώρα, ότι έβαλε το κεφάλι του στον τορβά, ότι θα κατεβάσει τρομερό πρόγραμμα και θα τους τρελάνει όλους. Άλλοι εκφράζουν μεν την ανάγκη για κάτι άλλο, μέσα από τις διαβόητες πλατφόρμες, αλλά στο τέλος βρίσκουν κοινά σημεία χωρίς να διευκρινίζουν ποια είναι αυτά και στηρίζουν.

Η αλήθεια μάλλον είναι διαφορετική. Βλέποντας την άνετη επικράτηση Βενιζέλου να έρχεται, πολλά πρωτοκλασάτα στελέχη δεν νιώθουν άνετα να κάνουν μόνα τους ένα βήμα μπροστά και να εκφράσουν κάτι άλλο. Φοβούνται τις λίστες στις Βουλευτικές εκλογές που θα’ ρθουν. Κανένας τους δεν θέλει να βρεθεί εκτός παιχνιδιού και φαίνεται ότι η μεριά Βενιζέλου αρέσκεται να παίζει χωρίς αντίπαλο. Μηχανισμός υπάρχει, τα στελέχη που τον στηρίζουν “σκληρά” όπως λέμε, πιέζουν ασφυκτικά. Το θέμα όμως δεν είναι εκεί.

Τελικά αυτές οι δύο υποψηφιότητες ικανοποιούν τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ; Όσο και μικρότερο κομμάτι να παίρνει από την πίτα σε σχέση με τις εκλογές του 2009, ας μη γελιόμαστε, η συσπείρωση στα μεγάλα κόμματα εξουσίας είναι κάτι που δε θα πρέπει να μην υπολογίζουμε σοβαρά.  Είναι όμως ο Βενιζέλος εκείνος ο οποίος μπορεί να ενσαρκώσει το όραμα του ηγέτη που χρειάζεται το ΠΑΣΟΚ σήμερα; Μια αρκετά μεγάλη μερίδα του κόσμου, η οποία αν εκφραστεί εκλογικά στις εσωκομματικές εκλογές θα έχει αξιοσέβαστο ποσοστό, αυτός ο ανέκφραστος μέχρι στιγμής τρίτος πόλος, λέει όχι. Αρνείται να κατεβεί να στηρίξει τον Βενιζέλο, για τον Παπουτσή δεν το συζητά καν. Ονόματα Υπουργών, κυρίως των χαρακτηριζόμενων “κηπουρών” του Παπανδρέου συζητούνται, τηλέφωνα γίνονται, αλλά κανείς δεν παίρνει την απόφαση.

Ίσως το “Μεταρρυθμιστικό κομμάτι”, το πιο φιλελεύθερο, αυτός ο “Τρίτος Πόλος” να στέκεται αμήχανος μπροστά σε μια δύσκολη εκλογική αναμέτρηση, χωρίς μηχανισμό, χωρίς στήριξη από το “Βαθύ ΠΑΣΟΚ”, χωρίς την εύνοια των “Πράσινων Συυνδικαλιστών”. Ίσως από την άλλη να επιδιώκουν με αυτό τον τρόπο την φθορά, το “κάψιμο” του Βενιζέλου σε αυτές τις εκλογές, ώστε να μη χρεωθούν τη διακυβέρνηση Παπανδρέου αυτοί. Με σκοπό να δημιουργήσουν κάτι σε πιο υγιείς βάσεις, αφού περάσει η φουρτούνα και ξεκαθαρίσει το τοπίο, μετά τις επόμενες κάλπες.

Μέχρι τότε θα παραμείνουν ανέκφραστοι, σιωπηλοί αλλά προσεκτικοί παρατηρητές,  μένει να δούμε αν και πως θα εκφραστούν στις κάλπες, εντός και εκτός.

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

G30 ::: ACTA & Google Vs Privacy

G30 ::: Μετά την πρόσφατη ψήφιση του ACTA και τις αλλαγες στην πολιτική απορρήτου της Google, η ψηφιακή μας ζωή φαίνεται να αλλάζει. Πώς όμως; Αυτή την Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012 η ομάδα G30 θα συζητήσει με τον Βασίλη Σωτηρόπουλο, Δικηγόρο, του οποίου οι παρεχόμενες υπηρεσίες σχετίζονται με την Κοινωνία της Πληροφορίας. 



Προσωπικά δεδομένα, πληροφορία, πνευματικά δικαιώματα. Προσωπικός χώρος στο διαδίκτυο, τι καρπώνονται οι εταιρίες όταν χρησιμοποιούμε τις υπηρεσίες τους; Προστατεύει η Ε.Ε. επαρκώς την ιδιωτικότητα των πολιτών; Μπορεί να επιβληθεί στις μεγάλες εταιρίες; Ποιος ο ρόλος του χρήστη;

Βασίλης Σωτηρόπουλος: @Sotiropoulos
http://elawyer.blogspot.com/
http://www.datpro.gr/

Ένα μέρος της συζήτησης/παρουσίασης θα μεταδοθεί ζωντανά από τον ΣΚΑΪ 100,3 και την εκπομπή ΣΚΑΪ αλλιώς, 9-10 το βράδυ.

Στις 20:00.
BIOS ::: Πειραιώς 84 και Σαλαμίνος

Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2012

G30 @loft2work IDEATOPOS pre-event

Αυτο το Σάββατο, οι G30 πάνε loft2work. Μετά την παρουσίαση του pre-pre-event την προπερασμένη Τετάρτη,με καλεσμένες την Konstantina Zoehrer και την Πετρούλα Καραγιάννη, σας προσκαλούμε αυτό το Σαββατοκύριακο να παμε την κουβέντα μας ένα βήμα πιο πέρα.


Στο πλαίσιο του 1οu Πανελλήνιου Επιστημονικού Συνεδρίου με θέμα «Marketing και Branding του Τόπου, Στρατηγική Προβολή και Ταυτότητα», και σε συνεργασία με το Startup Live Athens, συμμετέχουμε στο διαδραστικό διήμερο «Κεραμεικός:Πολιτισμική ταυτότητα με άποψη- Kerameikos: The come back of urban identity», με επίκεντρο την αστική ταυτότητα και κουλτούρα του Κεραμεικού.

Θα παρουσιαστεί το ευρύ φάσμα νέων ρεύματων κοινωνικής, πολιτισμικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας στην περιοχή (Επιχειρηματική εκπαίδευση/ Επιχειρηματικότητα, Αστική Ταυτότητα, Πολιτισμός, Κοινωνία, Αρχιτεκτονική). Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί 3-4 Μαρτίου 2012 στον χώρο του Loft2work, Ιερά Οδός 38, Κεραμεικός.

Λόγω αυξημένης ζήτησης σας παρακαλούμε να ενημερωθείτε μέσω email στο konstantina@loft2work (Konstantina Zoehrer) για την διαθεσιμότητα θέσεων ανά ενότητα. Είσοδος δωρεάν.

Πρόγραμμα


Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012


10.00 πμ Προσέλευση
11.00 πμ Καλωσόρισμα και αναφορά στο 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Marketing και Branding Τόπου
11.30 πμ Startegy: Πολιτιστική Επιχειρηματικότητα & “Ταυτότητα Τόπου” για την περιοχή του Κεραμεικού

14.30 μμ Διάλειμμα

16.00 μμ”Από τα κάτω προς τα πάνω”, workshop σχεδιασμού ταυτότητας για την περιοχή Μεταξουργείου-Κεραμεικού, Πολύδωρος Καρυοφύλλης/Poka- Yio

19.00 μμ Διάλειμμα

19.15 μμ G30 ::: Παιδευτικός ακτιβισμός με τις δημιουργικές δυνάμεις της πόλης και ανθρώπους της γενιάς μας στον Κεραμεικό

21.00 μμ Κλείσιμο

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

10.00 πμ Προσέλευση
11.00 πμ IDEATOPOS 2012 - Παρουσίαση του 1ου Πανελληνίου Συνεδρίου
11.45 πμ Μια ολιστική προσέγγιση για την αναζωογόνηση της περιοχής Κεραμεικού -Μεταξουργείου
Ιάσων Τσάκωνας – Διευθύνων Σύμβουλος OLIAROS

12.20 μμ Διάλειμμα

12.35 μμ Ενίσχυση της ταυτότητας ενός τόπου μέσα από το σχεδιασμό, Άρης Σαπουνάκης,Επίκ. Καθηγητής ΤΜΧΠΠΑ ΠαΘε

13.10 μμ Κεραμεικός, πεδίο Αστικού Πειραματισμού, Ντόβρος Βασίλης/ ImagineTheCity
13.40 μμ Τόποι και Ταυτότητες , Αρχιτέκτονες Point Supreme

14.10 μμ Διάλειμμα

14.25 μμ Πολιτιστική επιχειρηματικότητα: καινοτομίες και πρωτοπορίες στο αστικό περιβάλλον // Case study: Athens Video Art Festival
14.55 μμ Πολιτιστική/δημιουργική επιχειρηματικότητα: Δύναμη διαμόρφωσης κουλτούρας, Startup Live Athens
15.30 μμ Κλείσιμο

Mπορείτε να δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα και περιγραφές των εργαστηρίων και παρουσιάσεων εδώ: 

https://docs.google.com/document/d/1vndUN67h1ah4zNf51FQgMQtpggkK3ZO0v4_zYbOIdPM/edit

Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

G30 ::: Κλήρωση. Μια διαφορετική προσέγγιση στην Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία.

G30 ::: Οι Δευτέρες μας έγιναν Τετάρτες, και αυτή την Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012 η ομάδα G30 θα συζητήσει με τον Υπεύθυνο Συντονισμού και προεδρεύων της Διοικούσας Επιτροπής της Κλήρωσης, Αντώνη Καλή, πάνω στην ιδέα του νέου πολιτικού σχηματισμού, ο οποίος έχει ως στόχο τη θεσμοθέτηση της αντιπροσώπευσης στο Ελληνικό Κοινοβούλιο μέσω κλήρωσης, όπου μπορεί να λάβει μέρος όποιος πολίτης τηρεί κάποιες ελάχιστες προϋποθέσεις και ασυμβίβαστα.


Περισσότερες Πληροφορίες στην ιστοσελίδα της κίνησης: http://www.klirosi.org/

Ο Αντώνης Καλης είναι Resident Professor sto Athens Information Technology http://www.ait.gr/ait_web_site/faculty/akal/kalis.html

Στις 20:00.
BIOS ::: Πειραιώς 84 και Σαλαμίνος

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

G30 ::: "Κεραμεικός: Πολιτισμική Ταυτότητα με Άποψη"


G30 ::: Οι Δευτέρες μας έγιναν Τετάρτες, και αυτή την Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012 στα πλαίσια της εξωστρέφειας και  συνεργασίας της ομάδας G30 με τις δημιουργικές δυνάμεις της πόλης, η Κωνσταντίνα Zoehrer και η Πετρούλα Καραγιάννη θα μας κάνουν μια εισαγωγική παρουσίαση του event που θα λάβει χώρα στο loft2work όπου θα λάβει χώρα το διαδραστικό διήμερο, Σάββατο και Κυριακή, 3 και 4 Μαρτίου 2012, «Κεραμεικός:Πολιτισμική ταυτότητα με άποψη- Kerameikos: The come back of urban identity», με επίκεντρο την αστική ταυτότητα και κουλτούρα του Κεραμεικού. Θα παρουσιαστεί το ευρύ φάσμα νέων ρεύματων κοινωνικής, πολιτισμικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας στην περιοχή (Επιχειρηματική εκπαίδευση/ Επιχειρηματικότητα, Αστική Ταυτότητα, Πολιτισμός, Κοινωνία, Αρχιτεκτονική).
Αναλυτικά το πρόγραμμα του event θα το βρείτε στο παρακάτω link:
http://blog.loft2work.gr/2012/02/ideatopos-kerameikos/

Ένα κομμάτι της συνάντησης μας θα μεταδοθεί live από το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ 100,3 και την εκπομπή ΣΚΑΪ αλλιώς. Αν δεν τα καταφέρετε να είστε μαζί μας, συντονιστείτε 21:00-22:00 ή ακούστε την on demand.



Η Κωνσταντίνα Zoehrer είναι:
Business & Strategic Partnerships στο loft2work
Startup Live Host at STARTeurope
Advisor/ Communicator/ Educator

Στις 20:00.
BIOS ::: Πειραιώς 84 και Σαλαμίνος

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

G30 ::: Τάσος Ηλιαδάκης, Σχολή Εθνικής Ασφάλειας: Ο εξωτερικός δανεισμός 1824-2009.

G30 ::: Οι Δευτέρες μας έγιναν Τετάρτες, και αυτή την Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012, η ομάδα G30 έχει την τιμή να καλοσωρίσει τον Τάσο Ηλιαδάκη, σε μια εκτενή παρουσίαση-συζήτηση, επ'αφορμή του νέου του βιβλίου:

"Ο εξωτερικός δανεισμός στη γένεση και εξέλιξη του Νέου Ελληνικού Κράτους 1824–2009"

Update: Ακούστε την πρώτη ώρα της συνάντησης μας όπως μεταδόθηκε ζωντανά από την εκπομπή ΣΚΑΪ Αλλιώς, στους 100.3


Ο Τάσος Ηλιαδάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο. Σπούδασε μαθηματικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Πολιτικές Επιστήμες στη Νομική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια πήρε το διδακτορικό Κοινωνιολογίας από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Είναι καθηγητής στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας.

Από τους πρωτεργάτες διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού γερμανικού δανείου. Μετείχε ως εκπρόσωπος της Ελλάδος στο διεθνές συνέδριο του Λονδίνο το 1996 για το χρυσό των Ναζί.

Συγγραφικό έργο:
-Αποφασίσαμε χωρίς να διατάξουμε, Αθήνα 1981
-Από το Μακεδονικό στη Νέα Τάξη και το Σκοπιανό, εκδ. Παπαζήση, Αθήνα 1994
-Δανειακή Κοινωνικοποίηση (διδακτορική διατριβή), Αθήνα 1995
-Οι επανορθώσεις και το γερμανικό κατοχικό δάνειο, εκδ. Ίτανος, Αθήνα 1997
-Το πρόβλημα του μικρασιατικού ελληνισμού πριν την καταστροφή, εκδ. Δετοράκη, 2000
-Η συμβολή του μικρασιατικού ελληνισμού στο Μακεδονικό, εκδ. Δετοράκη, 2008
-Από τον Ρισελιέ στον Μπους 1648-2008, από την παγκοσμιότητα στην παγκοσμιοποίηση (υπό έκδοση).

Στις 20:00.
BIOS ::: Πειραιώς 84 και Σαλαμίνος

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Περί Ευθύνης


Το 2009, η χώρα πήγε σε εκλογές με λίγους εξ ημών να είναι σε θέση να αντιληφθούν πού πήγαινε το πράγμα. Όπως αποδείχτηκε, η αναλογία αυτή στους πολίτες και τους πολιτευτές, δεν ήταν πολύ διαφορετική. Η μεγάλη διαφορά μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας μάλιστα, έδωσε την ευκαιρία σε πολύ περισσότερους κυβερνητικούς υποψηφίους να λάβουν μια θέση στο κοινοβούλιο. Αρκετοί μάλιστα επανεμφανίστηκαν, με καλοσιδέρωμένο προφίλ, ως άλλα πολιτικά ζόμπι, τόσες έδρες, ήταν μια πολύ καλή δεύτερη (ή και τρίτη) ευκαιρία. Παλιά στελέχη του κομματικού μηχανισμού, τα οποία κράτησε δίπλα του ο Παπανδρέου, ως άνθρωποι εμπιστοσύνης του πατέρα του, θεώρησε ότι δεν θα του έκαναν κακό. New entry, οι “κηπουροι”, οι αμόλυντοι εκλεκτοί του Παπανδρέου οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση μα την πολιτική και τον κομματικό μηχανισμό μέχρι τότε. Μια ακόμη κατηγορία, το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη, κομμάτια του εκσυγχρονιστικού μπλοκ που μεσουράνησε στη μετά Ανδρέα εποχή. Σε μια εποχή, η οποία ανέδειξε πολλούς ανθρώπους από το χώρο της μουσικής και του θεάματος, ανθρώπους οι οποίοι έτυχε να έχουν επάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας και να αξιοποιήσουν αυτή τους την προβολή ώστε να εισέλθουν στην πολιτική.

Αυτό από μόνο του, το να προέρχεται κανείς από το χώρο του θεάματος, να είναι καλλιτέχνης, αθλητής, οτιδήποτε, δεν είναι κακό και δεν απαγορεύει την είσοδο στην πολιτική. Άλλωστε ο κάθε Έλληνας πολίτης, μετά τα 21 του χρόνια, έχει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι όπως ορίζει το Άρθρο 15 του Συντάγματος. Μετά τι γίνεται. Εκεί είναι το θέμα. Και για να γίνω πιο σαφής και κατανοητή, μετά τις εκλογές, τις φωτογραφίες, τις ορκομωσίες και την περίοδο χάριτος, αρχίζει το κοινοβουλευτικό έργο. Και υποτίθεται και το διάβασμα. Όχι μόνος του, με παρέα. Οι βουλευτές δεν είναι μόνοι τους. Υπάρχουν συνεργάτες, μελετάνε πολλοί μαζί, όπως οι φοιτητές Αρχιτεκτονικής με τις μακέτες, ξενυχτούν πολλοί πάνω απ’ τη μακέτα. Ότι ζητήσει το έχει σε επίπεδο βιβλιογραφίας,  οι υποδομές είναι πολύ καλές και τα λεφτά ικανοποιητικότατα. Ακόμη και αν κάποιος δεν έχει σπουδάσει καθόλου, φρονώ ότι υπάρχει η δυνατότητα να είναι επαρκέστατος και διαβασμένος, αρκεί να υπάρχει θέληση. Θέληση για το έργο το οποίο είναι υποχρεωμένος να κάνει, εφόσον ο λαός του έδωσε σταυρό προτίμησης.

Όμως, εκτός από θέληση, αυτή η δουλειά θέλει και θάρρος. Το θάρρος της γνώμης του καθενός από τους βουλευτές. Κι αυτό φαίνεται στα δύσκολα. Όταν η παραίτηση απ’ το βουλευτικό αξίωμα δεν χρησιμοποιείται ως εργαλείο εκβιασμού και διατάραξης της κοινοβουλευτικής ισορροπίας, αν και κάτι τέτοιο λειτουργεί καλύτερα όταν οι βουλευτές ανεξαρτητοποιούνται, εγκαταλείποντας τις αγκάλες της Κοινοβουλευτικής τους Ομάδας, δείχνει άλλα πράγματα. Όταν το παιχνίδι πια μετατοπίζεται από εσωκομματικές αψιμαχίες και Ιζνογκουντισμούς, το να εγκαταλείπει ένας βουλευτής την έδρα του στα δύσκολα, δεν αποτελεί ηρωική έξοδο, αλλά φυγή από το καθήκον. Αποτελεί λαϊκισμό του αισχίστου είδους και δεν αποτελεί επαναστατική πράξη, αλλά απαλλάσσει τον βουλευτή από το να αναλάβει τις ευθύνες του, επιτρέποντας του να αποχωρήσει χωρίς να αποφασίσει για το οτιδήποτε. Εκείνη τη στιγμή, παραιτούμενος, αρνείται τη λαϊκή εντολή, ενώ πολύ πιθανόν ταυτόχρονα να φωνάζει για δημοκρατία, για το δίκιο του λαού που τον ψήφισε, τα δικαιώματα του, με αυτή του την πράξη τα πετά όλα στον κάλαθο των αχρήστων.

Απαλλάσσεται όμως από την ευθύνη της απόφασης. Ιδίως όταν το ερώτημα είναι καυτή πατάτα, ποιος θέλει να κουβαλάει στο βιογραφικό του ότι ήταν βουλευτής όταν ψηφιζόταν μια τόσο κρίσιμη δανειακή σύμβαση; Ανάλογα με το πως βλέπει κανείς τα πράγματα σχετικά με τη ψηφοφορία στη βουλή, με το αν δηλαδή το Όχι ισοδυναμεί με άτακτη χρεοκοπία και έξοδο από το € το οποίο στα μάτια τα δικά μου είναι και το worst case scenario και το Ναι με πολύ σκληρά μέτρα, αλλά από την άλλη αποτελεί και μια όσο να πει κανείς πιο υπεύθυνη στάση στα πράγματα, αντιλαμβάνεται τι θέλω να πω. Η μη ανάληψη καμίας ευθύνης και η ντουντούκα έξω από τη βουλή, χωρίς πρόταση είναι τελικά το ίδιο βολική τόσο για τον απλό πολίτη, τόσο για τον παραιτηθέντα βουλευτή, ο οποίος μπορεί να απολαύσει την ελευθερία του και να ξαναγίνει αρεστός στο λαό, αφού δεν σκύβει το κεφάλι στους δανειστές, επαναστατεί και πλέον είναι ένας από αυτούς. Δεν ντροπιάζεται. Και γιατί τότε δεν κάθεται να ψηφίσει όχι; Γιατί φοβάται. Φοβάται ότι αν δεν ψηφιστεί η νέα δανειακή σύμβαση, μπορεί το όνομα του να είναι σε άλλη “λίστα ντροπής”, αυτών που “έσυραν τη χώρα πολλές δεκαετίες πίσω, που στέρησαν το μέλλον των παιδιών μας στην Ευρώπη”.

Ποιοι θα τα πουν αυτά; Μα οι περισσότεροι οι οποίοι κραυγάζουν σήμερα να γυρίσουμε στη δραχμή. Άρα ο βουλευτής είναι εγκλωβισμένος και η παραίτηση είναι η εύκολη απόδραση. Σωστά; Ναι, έτσι είναι. Από την άλλη μεριά, όμως, ήρθε ο καιρός να μάθουν οι κ.κ. βουλευτές ότι το βουλευτικό αξίωμα δε συνεπάγεται ρουσφέτια, βολέματα, να είσαι αρεστός, αυτοκίνητο και συμβούλους, δημοσιότητα και πρώτο τραπέζι πίστα. Αυτό μπορεί να συνέβαινε παλαιότερα και ως εκ τούτου, η ενασχόληση με την πολιτική μεγάλο δέλεαρ ακόμα και για ανθρώπους που ήδη απολάμβαναν τη δημοσιότητα, όπως και έγινε. Ήρθε ο καιρός να μάθουν πόσο μεγάλη είναι η ευθύνη να σου εμπιστεύεται κάποιος τη διακυβέρνηση της χώρας, είτε εκπροσωπείς την κυβερνώσα παράταξη, είτε είσαι βουλευτής στην αντιπολίτευση. Ήρθε ο καιρός να μάθουν ότι ο χύδην λαϊκισμός την ώρα των αποφάσεων πληρώνεται ακριβά, ότι ένας πολιτικός οφείλει να έχει σαφείς θέσει με επιχειρήματα, αλλά και προτάσεις. Ότι οι ανεύθυνες και καιροσκοπικές συμπεριφορές ταιριάζουν σε πολιτικάντηδες και όχι σε πολιτικούς. Τουλάχιστον όχι σε πολιτικούς που θέλω να κυβερνούν τη δική μου χώρα.

Αυτά ισχύουν για τους πάντες, προερχόμενους από οιονδήποτε πολιτικό σχηματισμό, καθώς φάνηκε όταν ανέλαβε υπηρεσιακός Πρωθυπουργός ο Λουκάς Παπαδήμος, ότι όσο μικρό και εάν είναι το ποσοστό μιας παράταξης η οποία εκπροσωπείται στο κοινοβούλιο, οι βουλευτές της Κοινοβουλευτικής της Ομάδας είναι εν δυνάμει Υπουργοί, Κυβερνήτες αυτού του τόπου.  Και ακόμη και εκείνους, ακόμη και η μικρότερη δύναμη στη βουλή, εκπροσωπεί το λαό, άρα ο λαός έχει την ευθύνη για το ποιοι βρίσκονται εκεί μέσα. Για τους απέχοντες από τις εκλογές οι οποίοι φωνάζουν πρώτοι για “κατάλυση της Δημοκρατίας στη χώρα που τη γέννησε”, δε θα μιλήσω παραπάνω, καθώς όποιος ιδιωτεύει, όποιος δε δείχνει ενδιαφέρον για τα κοινά, είναι ότι σημαίνει πλέον η λέξη στην Αγγλική και τίποτε άλλο. Α ναι, είναι κι αυτός σαν τους βουλευτές που παραιτούνται. Ευθυνόφοβος. Που να είχε να διαβάσει και τη νέα δανειακή σύμβαση, σε λιγότερο από 4 ημέρες. Σαν τους φοιτητές, που έχουν τώρα εξεταστική. Μόνο που το μάθημα δεν καίγεται για το Σεπτέμβρη.

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

G30 ::: Καταναλωτική νοημοσύνη: Είναι κλειδί στην αναζήτηση της λύσης;

G30 ::: Οι Δευτέρες μας έγιναν Τετάρτες, και αυτή την Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012, ο συγγραφέας του βιβλίου "Καταναλωτική νοημοσύνη" (Εκδόσεις Δίαυλος) Στάθης Παπαγιαννίδης θα συζητήσει μαζί μας για το πως αυτή μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την έξοδο από την κρίση, προστατεύοντας τον καταναλωτή.

Ο Στάθης Παπαγιαννίδης γεννήθηκε το 1963 στην Αλεξανδρούπολη Έβρου και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σήμερα ζει στο Λαύριο.

Σπούδασε πληροφορική στο Πανεπιστήμιο Πατρών και μάνατζμεντ στο London School of Economics. Εργάστηκε στην British Aerospace, στην ΑΓΕΤ Ηρακλής και στην Εθνική Τράπεζα και στην Alpha Bank, στο κομμάτι της Καταναλωτικής Πίστης.

Αυτό είναι το τέταρτο του βιβλίο, μετά τα:
Βοηθήστε τους Κομπιουτεράδες, εκδ. Θέμα 1992
Αλφαβητάρι του Εκσυγχρονισμένου, εκδ. Δίαυλος 2001
Πως θα γίνεις πλούσιος σε χρόνο, εκδ. Πατάκη 2007

Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες όπως "Έξυπνο Χρήμα", "Οικονομικός Ταχυδρόμος", "Σύγχρονη Επιχείρηση", "Ιχνευτής" και "On Line".


Στις 20:00.
BIOS ::: Πειραιώς 84 και Σαλαμίνος

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

G30 ::: Διάλειμμα: Ποίηση: Βρεττάκος: Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη

G30 ::: Οι Δευτέρες μας έγιναν Τετάρτες, και την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου, στο Bar πάνω από το Bios, στον 1ο όροφο, θα πάρουμε ανάσα.

"Απολιόρκητη όταν πολιορκείσαι και όταν συλλαμβαίνεσαι ασύλληπτη· κι όταν κουστωδίες σε πάνε και σε φέρνουνε στα πραιτώρια·
κι όταν δένεσαι πάνω σε πασσάλους και μαστιγώνεσαι· κι όταν δένεσαι πίσω από άλογα κι άρματα και σέρνεσαι βάφοντας κόκκινη
την οδό προς τον άδη... Κι όταν ενταφιάζεσαι, δεν μένεις εκεί, παρά μόνο για μια ή για δύο, το πολύ για τέσσερις νύχτες· οπότε "όρθρου βαθέος" γιομίζεις το φως με πίδακες της Ανάστασης!"

(Νικηφόρος Βρεττάκος, Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη, 4η έκδ. Αθ. 1988, σ.11)

Ο Σαράντος Σακελλάκος είναι φωτογράφος, γνωριζόταν με τον Βρεττάκο, τον λατρεύει, έχει οπτικοποιήσει σε μορφή που ο ίδιος καλεί "ηχόραμα" τη 'λειτουργία' εδώ και χρόνια με λόγο Εύας Κοταμανίδου και Χρήστου Γιαννιώτη και είχε την καλοσύνη να μας την παραχωρήσει για μια προβολή. Θα παρακολουθήσουμε επίσης υλικό από τον ίδιο το Βρεττάκο. Οι τολμηροί καλούνται να φέρουν μαζί τους ποίημά του που αγαπούν και να το διαβάσουν.

πιεζόμαστε. ας πάρουμε μιαν ανάσα. είσοδος πάντα ελεύθερη κι έξοδος επίσης. και καλό μήνα.

"Πληρώθηκάν σοφίας ακοή και σοφίας το βλέμμα μου.
Έτσι που όταν έλεγα "Ήλιος " ή "φως" ή "Θεός" να ξέρω τι λέω."

(σ.44)


Στις 20:00.
BIOS ::: Πειραιώς 84 και Σαλαμίνος

Respect για τον Κύριο Καθηγητή

Παρασκευή μεσημέρι, ήλιος με δόντια στην Πανεπιστημιούπολη. Αρκετή κινητικότητα, τελευταία εργαστήρια και παραδόσεις πριν αρχίσει η εξεταστική, οι φοιτητές παραδοσιακά αυτές τις μέρες παραδοσιακά ανεβαίνουν στο Πανεπιστήμιο να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητες του εξαμήνου οι μεν, να σώσουν οτιδήποτε αν σώζεται ψάχνοντας για σημειώσεις και πρόγραμμα εξεταστικής οι δε.

Φεύγω για μια στιγμή απ’ τον Τομέα μου και περπατώ σε όχι και τόσο γνώριμους διαδρόμους, αν και είμαι ακόμη στο ίδιο κτίριο. Όλα τα Τμήματα έχουν την ίδια αίσθηση, εύκολα μπερδεύεσαι. Αλλάζουν μόνο οι γραμματοσειρές στις πινακίδες και το χρώμα στις πόρτες των γραφείων και των εργαστηρίων. Ψάχνω έναν Καθηγητή. Δεν του χρωστάω ασκήσεις, δεν έχω απορίες, δεν πάω να πάρω σημειώσεις, δεν είναι καν Καθηγητής του Τμήματος μου. Ξέρω μόνο από μια φωτογραφία πως μοιάζει.

Πρώτο γραφείο αριστερά. η πόρτα μισάνοιχτη, έτσι ώστε να καταλαβαίνει κανείς ότι είναι διαθέσιμος, αλλά να μην ενοχλείται και ο ίδιος όταν δουλεύει, παρ’ όλο που ο διάδρομος σε γενικές γραμμές φαίνεται αρκετά ήσυχος, για τα δικά μου δεδομένα τουλάχιστον. Έχοντας διαβάσει το βιογραφικό, 2-3 δημοσιεύσεις, ακόμα και αν είναι εκτός του δικού σου αντικειμένου και μια συνέντευξη, είσαι τις περισσότερες φορές σε θέση να ξέρεις τι θα περιμένεις από μια πρώτη συνάντηση.

Όταν δε αυτός ο Καθηγητής έχει βραβευθεί για εξαιρετική διδασκαλία, περιμένεις ότι με κάποιο τρόπο θα κερδίσει κι εσένα, ακόμη κι αν η συνάντηση δεν γίνεται από έδρας και δεν κρατάς σημειώσεις. Ο Κύριος Καθηγητής είναι ευγενέστατος, το γραφείο του δείχνει έναν άνθρωπο ο οποίος δουλεύει πολύ. Στην πορεία της κουβέντας μας, επισημαίνει την ακαταστασία. Του απαντώ ότι γραφείο που είναι απολύτως άδειο και τακτικό εν ώρα εργασίας, δείχνει άνθρωπο ο οποίος δεν δουλεύει πραγματικά. Μιλάμε για την παιδεία, όχι την εκπαίδευση, για την Ελλάδα σήμερα, για το Πανεπιστήμιο του σήμερα και πως φτάσαμε ως εδώ. Χαζεύω τα βιβλία του. Τα μάτια μου διαβάζουν μια δημοσίευση που έχει πάνω στο τραπέζι, μειδιά.

Στην αρχή αρνείται ευγενικά την πρόταση μου, θέλω να τον προσκαλέσω να μιλήσει σε μια ομάδα νέων ανθρώπων που κάνουν συναντήσεις για την παιδεία, τους G30. Του εξηγώ γιατί τον επέλεξα, έναν άνθρωπο άγνωστο σε εμένα, χωρίς συστάσεις από κάπου, ξέροντας το όνομα του μόνο από την εφημερίδα του Πανεπιστημίου και επιβεβαιώνοντας από έναν παλιό φίλο ότι “το μάθημα του είναι δύσκολο στην εξεταστική, γιατί βάζει 9 ερωτήσεις κρίσεως”. Του τα λέω όλα αυτά, επιμένω ότι θα ήθελα πολύ να δεχτεί την πρόσκληση μου, αλλά δεν θέλω να τον πιέσω. Η αύρα του και η ευγένεια του δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο άλλωστε.

Κάποια στιγμή, τον ακούω να μου λέει “Μάλλον απογοητευθήκατε, άλλο περιμένατε από εμένα, μερικές φορές σχηματίζουμε μια εικόνα για έναν άνθρωπο πριν τον γνωρίσουμε”. Όχι. Έχει άδικο. Περίμενα να γνωρίσω έναν άνθρωπο ο οποίος έχει αφιερώσει 45 χρόνια από τη ζωή του στην Έρευνα και τη Διδασκαλία, στη Διδασκαλία και την Έρευνα. Δεν έχει πετάξει ούτε το Δ, ούτε το Ε. Αυτό για τα Μέλη ΔΕΠ στις μέρες μας είναι σπάνιο. Ο ίδιος έχει καταστήσει σαφές από το πρώτο λεπτό ότι δεν τον ενδιαφέρει η δημοσιότητα, μόνο να κάνει τη δουλειά του στο Πανεπιστήμιο κι ότι δεν θέλει να μπλέκεται με Πολιτική. Συντάσσομαι. Και η στάση του απολύτως σεβαστή.

Απολύτως σεβαστή; Την εποχή της επιφάνειας, απολύτως σεβαστή; Πόσα λεπτά θα έδινε η μέση σοβαρή ενημερωτική εκπομπή σε έναν άνθρωπο ο οποίος έχει βραβευτεί για να αναπτύξει τη συλλογιστική του για το τι κάνει κάποιον καλό Πανεπιστημιακό Δάσκαλο; Για το τι πρέπει και μπορεί να προσφέρει στην Παιδεία το Δημόσιο Πανεπιστήμιο; Ούτε 10 λεπτά. Και αυτά στην καλύτερη των περιπτώσεων και με πολλή τύχη  να γίνουν και καλές ερωτήσεις ώστε να μπορέσει να εμβαθύνει παραπάνω στο θέμα. Ίσως γι’ αυτό  είπε και ο ίδιος ότι το να αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια, τα τετριμμένα για την κρίση, δεν οδηγούν πουθενά. Αυτό πρέπει να είχε στο μυαλό του τελικά.

Εύχομαι να τον έχουμε σύντομα σε μια κουβέντα με ανθρώπους της γενιάς μου, με πιο φιλόξενες συνθήκες και πολύ και ποιοτικό χρόνο. Και μαζί μ’ εκείνον κι άλλους τέτοιους ανθρώπους που κάνουν τη δουλειά τους και επιλέγουν να μην την επικοινωνούν με έναν τρόπο που δεν τους εκφράζει και πολλές φορές κρίνονται αυστηρά από τα ΜΜΕ γι’ αυτό. Άλλοι τους λένε σνομπ και κακότροπους, ελιτιστές και αντικοινωνικούς, ενώ οι ίδιοι θα προτιμούσαν σαφώς να κρίνονται από το έργο τους και μόνον. Πρόσφατα παραδείγματα, ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος και ο ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος, οι οποίοι απασχόλησαν τα Μέσα με διαφορετική αφορμή ο καθένας, αλλά στο μυαλό μου έχουν κοινά στοιχεία με τον Καθηγητή.

Το όνομα του δεν αναφέρεται στο παρόν άρθρο από επιλογή, καθώς στόχος του δεν είναι να αποτελέσει μέσο πίεσης στο πρόσωπο του για να αποδεχτεί την πρόσκληση μου. Δεν το έχει ανάγκη, έτσι κι αλλιώς. Αντιθέτως, η γενιά μου έχει ανάγκη από την προβολή τέτοιων ανθρώπων, ακόμη και εάν δεν βολεύουν τον μέσο επαγγελματία των Μέσων και της Επικοινωνίας, αφού απαιτούν ίσως μεγαλύτερη υπομονή και προσπάθεια, τόσο από τους ίδιους, όσο και από το κοινό, αρκετές φορές. Όμως τελικά, ξέρω πως αξίζει τον κόπο.


Όπως δημοσιεύτηκε στο aixmi.gr

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

G30 ::: Πολιτική Αγωγή στο Ελληνικό Σχολείο - Όχι στην Κατάργηση του Μαθήματος.







G30 ::: Οι Δευτέρες μας έγιναν Τετάρτες, και αυτή την Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012, στο Bar πάνω από το Bios, στον 1ο όροφο, καταπιανόμαστε με την πιο σημαντική μας ιδιότητα ως μέλη της κοινωνίας, αυτή του πολίτη. Τα σημερινά παιδιά έχουν την ιδιότητα να έχουν παιδεία επάνω στο θέμα;


Η "αγωγή του πολίτη", τα "στοιχεία δημοκρατικού πολιτεύματος", ή όπως αλλιώς καλείται το μάθημα της πολιτειακής αγωγής, υπόκειται αλλαγές, που, σύμφωνα με τα σχεδιάσματα του αρμοδίου υπουργείου, οδηγούν στην υποβάθμιση και, σε περιπτώσεις, κατάργησή του από βαθμίδες του ελληνικού σχολείου.

Κι όμως, το μάθημα αυτό είναι νευραλγικό στη διαμόρφωση πολιτικής συνείδησης και δημοκρατικών αντανακλαστικών. Καλούμαστε, λοιπόν, να αποφασίσουμε: Επιθυμούμε πολίτες πεπαιδευμένους, ακριβώς, ως πολίτες;

Πυκνώστε τις διαλεκτικές τάξεις μας, καθώς την Τετάρτη αυτή, η ομάδα παιδευτικού ακτιβισμού G30 φιλοξενεί τον

Ανδρέα Μ. Καζαμία
Ομότιμο Καθηγητή των Πανεπιστημίων Wisconsin-Madison ( ΗΠΑ) & Αθηνών (Ελλάδα), Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

και την Αρετή Ελένη Κεραμάρη
εκπαιδευτικό και Πολιτικό Επιστήμονα

σε μια βραδιά ευαισθητοποίησης, διαλόγου και σχεδιασμού δράσεων.

Διότι η κρίση αυτή δεν θα παρέλθει ποτέ πραγματικά, εφόσον δεν αλλάξουμε ως άνθρωποι και πολίτες.


Και μετά, ποτά, όπως συνηθίζουμε.

Στις 20:00.
BIOS ::: Πειραιώς 84 και Σαλαμίνος

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

G30 ::: Σύνταγμα: η σπονδυλική στήλη μιας κοινωνίας ... και γιατί χρειαζόμαστε επειγόντως καινούριο.



G30 ::: Οι Δευτέρες μας έγιναν Τετάρτες, και την Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012, στο Bar πάνω από το Bios, στον 1ο όροφο, στην πρώτη μας συνάντηση για τη νέα χρονιά, θα βουτήξουμε στα βαθιά. 
 
Μαζί με τον Γιάννη Λουκέρη, ερευνητή στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, θα καταπιαστούμε με το Σύνταγμα της Ελλάδος.


“Σήμερα η Ελλάδα έχει ένα Σύνταγμα που διαθέτει και πολιτική και ιστορική νομιμοποίηση, είναι σύγχρονο και προσαρμοσμένο στις διεθνείς εξελίξεις και, παρά τις τυχόν επιφυλάξεις που θα μπορούσαν να διατυπωθούν σε επί μέρους ζητήματα, παρέχει ένα ικανοποιητικό θεσμικό πλαίσιο για την Ελλάδα του 21ου αιώνα.”

http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagmatiki-Istoria/

Η επικρατούσα άποψη, η οποία είναι το μόνο που μαθαίνει κανείς στο σχολείο για το Σύνταγμα της Χώρας πέραν του ότι ... υπάρχει, είναι πολύ καλά δοσμένη σε αυτή την παράγραφο από το site της Βουλής. Το Σύνταγμα της χώρας είναι πολύ ψηλά. Κανείς δεν πρέπει αναφέρεται σε αυτό παρά μόνο για να το εκθειάσει. Η πολιτική τάξη της Χώρας κόπτεται για την πιστή τήρησή του και όταν κρίνεται απαραίτητο γίνονται κάποιες μικρές διορθώσεις σύμφωνα πάντα με τους θεσμούς και πάντα για το καλό του τόπου και των Πολιτών. Σίγουρα, καθώς ο Θεός είναι ο μόνος τέλειος, υπάρχουν μερικά “επί μέρους” ζητήματα, αλλά κατά τα άλλα είμαστε πολύ καλά.

Είναι όμως αυτή η πραγματικότητα; Από πού ξεκίνησε αυτό το Σύνταγμα; Ποιός το χειρίζεται; Είναι καλό κάποιος ή κάποιοι να χειρίζονται το Σύνταγμα; Τί είναι το Σύνταγμα και γιατί το χρειαζόμαστε; Και τελικά τί νόημα έχει ένα Σύνταγμα για το οποίο χρειάζεσαι συνταγματολόγο για να το κατανοήσεις; Τί είναι το κράτος; Τί είναι ο κρατικός μηχανισμός και γιατί δεν ταυτίζονται; Ποιός κυβερνάει αυτόν τον τόπο; Ποιός θα έπρεπε σύμφωνα με το Σύνταγμα να κυβερνάει αυτόν τον τόπο; Αυτές και πολλές άλλες ερωτήσεις προσπαθούμε να απαντήσουμε και να κατανοήσουμε για το κεντρικό, κατά τη γνώμη μας ζήτημα της χώρας σήμερα.   

Στην παρουσίαση αυτή θυμόμαστε τα βασικά, αναλύουμε ψύχραιμα και απλά γιατί αυτό το Σύνταγμα έχει πολλά τρωτά που δεν μπορούν να διορθωθούν με μία ακόμα αναθεώρηση. Παρουσιάζουμε τα προβλήματα φιλοσοφίας του, και τελικά προτείνουμε ιδέες και λύσεις στα πλαίσια πολιτισμένης συζήτησης γιά το τί θα περιλάμβανε ένα καλύτερο Σύνταγμα. Δεν εμπλεκόμαστε σε νομικά και νομικίστικα μονοπάτια. Σκοπός μας δεν είναι η κατάθεση μιας νομικής εργασίας. Εν πολλοίς κάτι τέτοιο δεν θα είχε καν νόημα, καθώς το σύνταγμα ιστορικά δεν έχει υπάρξει νομικό αλλά φιλοσοφικό κυρίως ζήτημα του κάθε λαού. Οφείλει να αντικατοπτρίζει την αυτοδιάθεση, την αυτοκυριαρχία και την φιλοσοφία της Χώρας και των Πολιτών.

Συζητάμε και καταδεικνύουμε το πρόβλημα νοοτροπίας μας, που εν μέρη ξεκινά από το ίδιο το Σύνταγμά μας, και αναζητούμε λύσεις μέσα από την αλλαγή του. Με συζήτηση, ρεαλιστικά, όχι ουτοπικά, ξεδιπλώνουμε με λεπτομέρειες ιδέες και συνταγματικές πρακτικές που το πολιτικό σύστημα αγνοεί ... συστηματικά για λόγους επιβίωσής του.   

Προσπαθούμε να δείξουμε μια άλλη προοπτική εντελώς αντίθετη με τα συνηθισμένα, όχι για να προκαλέσουμε ούτε για να επιβάλουμε απόψεις και ευαγγέλια. Αν καταφέρουμε να σκεφτούμε λίγο διαφορετικά, ακόμα κι αν δεν αλλάξουμε σε τίποτα τις απόψεις μας το όφελος θα είναι μεγάλο και, ποιός ξέρει, ίσως τελικά να καταλήξουμε με ένα (πολύ) καλύτερο Σύνταγμα. Ίσως κάποτε, με μια τέτοια κίνηση, η Ελλάδα να ξαναγίνει Φάρος (πολιτικού και μή) πολιτισμού για όλο τον κόσμο.

Είναι πάντοτε στα χέρια μας να ξεκινήσουμε την αλλαγή, ιδιαίτερα σε τέτοια ζητήματα, καθώς το ίδιο το Σύνταγμα αναγνωρίζει την Εξουσία των Πολιτών ως ανώτερη κάθε άλλης...


Και μετά, ποτά, όπως συνηθίζουμε.

Στις 19:30.
BIOS ::: Πειραιώς 84 και Σαλαμίνος